সভালৈ পোহৰৰ দেৱী জাংছিংফা, কুঁৱলিৰ অধিপতি ছাই-ফুন-ন্যাই-ন্যাই, স্বৰ্গৰ প্ৰতাপী গিয়ানী বৃদ্ধ দেৱতা লাও-ফ্ৰী আৰু স্বৰ্গৰ প্ৰতাপী ৰজা লেঙডনৰ পুত্ৰ থেন-খাম ও আহিল। লেঙডন প্ৰভূৱে পৃথিৱীত চলি থকা আৰজকতাৰ কথাবোৰ বিবৰি ক ’ লে। তেওঁ সকলোকে উপায়ৰ কথা চিন্তা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। অৱশেষত সকলোৱে ভাবি-চিন্তি চাই লেঙডনৰ পুত্ৰ থেন-খামকে পৃথিৱীৰ শাসক হোৱাটো ঠিক কৰিলে। সেয়ে লঙডন প্ৰভূৱে পুত্ৰক পৃথিৱীলৈ যাবলৈ ক ’ লে। কিন্তু স্বৰ্গ এৰি অশান্তিৰে ভৰা পৃথিৱীলৈ আহিবলৈ থেন-খামে অকণো মন নকৰিলে। তেতিয়া দেৱী জাংছিংফাই থেন-খামৰ দুই পুত্ৰকে পৃথিৱীলৈ পঠিওৱাৰ কথা ক ’ লে। সকলোৱে হয়ভৰ দিয়াত লেংডেন প্ৰভূৱে দুই নাতি খুংলুং আৰু খুন লাইক পৃথিৱীলৈ যাবলৈ ক ’ লে। ককাকৰ কথাত দুয়ো মান্তি হ ’ ল। প্ৰভূ লেঙডনে দুই নাতি খুনলুঙ আৰু খুন-লাইফ বহু সজ উপদেশ দিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ ক ’ লে ‘ তোমালোক দুই ভাই মিলাপ্ৰীতিৰে ৰাজ্য শাসন কৰিবা। কাকো অন্যায় নকৰিবা। প্ৰজাৰ হিতৰ বাবে মন দিবা কোনোবাই তিৰোতা জাতিক আৰু মাতৃক উৎপীড়ন কৰিলে দুছেও কৰিবা, তেনে পাপীৰ মুখ চাব নেপায় ’ । হেংদাং এখন দি ক ’ লে- ‘ এইখন সাধাৰণ তৰোৱাল নহয়। এই হেংদাঙে তোমালোকৰ শত্ৰু নাশ কৰিব। এইখন ৰাজসভাৰ মাজৰ খুটাটোত থবা। যি ফালে ধাৰ আছে প্ৰভূক স্মৰণ কৰি সাতবাৰ অভিবাদন জনাবা আঠুকাঢ়ি। বছৰৰ শেষত ভালকৈ চাফা কৰিবা আৰু ধাৰ দিবা ’ । চোমডেও ইশ্বৰৰ সোণৰ মূৰ্তি থকা টেমা এটা দি ক ’ লে, মাটিত কেতিয়াও নেপেলাবা, বছৰৰ শেষত এবাৰ খুলি চাবা আৰু গা ধুৱাবা। দেৱী জাছিংফাই ক ’ লে- ‘ তোমালোকক ককাদেউতাৰা- ব্ৰজৰ অধিপতি মহাপ্ৰভূৱে পৃথিৱী কৰিবলৈ পঠিয়াইছে। আমি আশীবাৰ্দ কৰিছো, তোমালোকে বিজ্ঞভাৱে নিয়াৰিকৈ পৃথিৱী শাসন কৰা। চ ’ ত মাহত যেতিয়া নানা ৰঙৰ ফুলবোৰ ফুলিব তেতিয়া ভাল দিন এটা চাই দেৱতাসকলক পূজা-সেৱা এভাগ আগবঢ়াবা। আঠলক্ষ দেৱতাৰে সতে সৰগৰ পৰা গৈ লেঙডন প্ৰভূৱে সেই পূজা গ্ৰহণ কৰিবগৈ। প্ৰভূৱে দিয়া সকলো উপদেশ সদায় মনত ৰাখিব। পৃথিৱীত অশান্তি হোৱাত আগতেও লেঙডন এজনক পঠিয়াইছিল, পিছে উপদেশ মতে নচলাত ধ্বংস হ ’ ব লগা হ ’ ল। কথাবোৰ মনত ৰাখিবা।