তেওঁৰ ঐতিহাসিক বৈধতাক লৈ ইতিহাসবিদসকলে শতিকাজুৰি ব্যাপকভাৱে বিতৰ্ক কৰি আহিছে, ৰজাৰ অস্তিত্বৰ বৈধতা আৰু বৈধতাক লৈ বিতৰ্ক কৰি আহিছে আৰু তথাপিও ইয়াৰ ফলাফল এতিয়াও নিৰ্ণায়ক নহয়। তেওঁলোকৰ হাতত থকা সীমিত সংখ্যক ঐতিহাসিক নথি-পত্ৰ আৰু সম্পদৰ বাবে, আৰু সহস্ৰাব্দৰ আগতে ঘটা কল্পিত পৰিঘটনাটোৰ বাবে বহু ইতিহাসবিদৰ সিদ্ধান্তবোৰ যথেষ্ট মতামতযুক্ত। আপুনি বিশ্বাসী হওক বা নহওক, অনস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰি যে অন্ধকাৰ যুগৰ ৰজাৰ কাহিনীটো আমি গৌৰৱান্বিত ব্ৰিটিছ হিচাপে হৃদয়ৰ ওচৰত ধৰি ৰাখোঁ।...ষষ্ঠ শতিকাৰ একমাত্ৰ জীৱিত সমসাময়িক উৎসৰ পৰা এজন কিংবদন্তি ব্ৰিটিছ যুদ্ধনেতাৰ বিষয়ে প্ৰথম উল্লেখ কৰা হৈছে, ৱেলছৰ এজন সন্ন্যাসী গিল্ডাছ আৰু তেওঁৰ ৰচনা De Excidio et Conquestu Britanniae ৰ পৰা। তথাপিও গিল্ডাছে যেন আৰ্থাৰ নামৰ এজন যোদ্ধাৰ কথা একেবাৰেই উল্লেখ কৰা নাই। কিন্তু চেক্সন আক্ৰমণকাৰীক ৰখাই দিয়া মাউণ্ট বেডনৰ যুদ্ধৰ বিৱৰণীত তেওঁ এই বিজয়ৰ কাৰণ এজন ব্ৰিটিছ নেতাৰ বুলি কয়। তেওঁ নামেৰে উল্লেখ কৰা একমাত্ৰ সেনাপতিজন আছিল পঞ্চম শতিকাৰ শেষৰ ফালে জন্মগ্ৰহণ কৰা এজন ৰোমানো-ব্ৰিটিছ এম্ব্ৰ ’ ছিয়াছ অৰেলিয়ানাছ যিয়ে “ কিছুমান যুদ্ধত জয়ী হৈছিল আৰু আন কিছুমানত পৰাস্ত হৈছিল ” । যদিও মন কৰিবলগীয়া যে গ্ৰন্থখনত এম্ব্ৰ ’ ছিয়াছ অ ’ ৰেলিয়ানাছক প্ৰায়ে ‘ ভালুক ’ বুলি কোৱা হৈছে কাৰণ তেওঁ পিন্ধা সামৰিক টিউনিকটো ভালুকৰ ছালৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। এইটো আকৰ্ষণীয়, ভালুকক কেলটিক ভাষালৈ অনুবাদ কৰিলেও আকৰ্ষণীয় ‘ আৰ্টছ ’ । আৰ্থাৰৰ নামেৰে উল্লেখ কৰা প্ৰথম সাহিত্যটো হৈছে Y Gododdin নামৰ ৱেলছৰ কবিতা, যিটো সপ্তম আৰু একাদশ শতিকাৰ ভিতৰৰ। কবিতাটোৰ অনুবাদিত সংস্কৰণত গ্ৱাৱৰ্দ্দুৰ নামৰ এজন যোদ্ধাৰ কথা কোৱা হৈছে আৰু কোৱা হৈছে “ গ্ৱাৱৰ্দ্দুৰ শত্ৰুক হত্যা কৰাত পাকৈত আছিল। কিন্তু আৰ্থাৰ নাছিল। ” যদিও ইয়াৰ প্ৰমাণ কম, ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে এসময়ত আৰ্থাৰ নামৰ এজন অবিশ্বাস্যভাৱে দক্ষ যোদ্ধা আছিল যিয়ে যোদ্ধাৰ সোণৰ মানদণ্ডক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। কিছুমান ইতিহাসবিদে যুক্তি আগবঢ়ায় যে আৰ্থাৰ আছিল কেইবাজনো ভিন্ন ব্যক্তিৰ কৰ্মৰ পৰা ৰচনা কৰা এক কিংবদন্তি; ইয়াত অন্ততঃ এজন ঐতিহাসিক যোদ্ধা আছে যাৰ ওপৰত এই কিংবদন্তিটো আধাৰিত হ' ব পাৰিলেহেঁতেন। Y Gododdin ৰ পৰা এটা facsmilie পৃষ্ঠা, Book of Aneurin ৰ পৰা (প্ৰায় ১২৭৫) See_also: পিংকি ক্লিফৰ যুদ্ধ আৰ্থাৰৰ নামেৰে প্ৰথম উল্লেখ কৰা বুলি দাবী কৰা আন এটা সাহিত্য হৈছে Annales Cambriae, বা ইষ্টাৰ Annals, এটা গোট ৱেলছৰ পাণ্ডুলিপিৰ। পাণ্ডুলিপিখনৰ প্ৰথম প্ৰৱেশত লিখা আছে “ বেডনৰ যুদ্ধ, য ’ ত আৰ্থাৰে আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ ক্ৰুচ কান্ধত তিনিদিন তিনি ৰাতি লৈছিল আৰু ব্ৰিটিছ বিজয়ী হৈছিল। ” কিন্তু বহু ইতিহাসবিদে এই কথা নাকচ কৰে, কিয়নো এনালছসমূহ বিভিন্ন উৎসৰ পৰা সংকলন কৰা হৈছিল আৰু দ্বাদশ আৰু ত্ৰয়োদশ শতিকাত সংকলিত কৰা হৈছিল। আন এজন ৱেলছ সন্ন্যাসীৰ হিষ্ট্ৰিয়া ব্ৰিটনম, বা ব্ৰিটিছৰ ইতিহাস শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থ, নৱম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে লিখা হৈছিল আৰু ইয়াত...আৰ্থাৰে জীৱনকালত অংশগ্ৰহণ কৰা বুলি কোৱা ১২খন যুদ্ধৰ সবিশেষ। কিতাপখনত আৰ্থাৰক ৰজাতকৈ সামৰিক সেনাপতি হিচাপে বেছিকৈ চিত্ৰিত কৰা হৈছে আৰু কোৱা হৈছে যে “ ব্ৰিটেইনৰ সকলো ৰজা আৰু সামৰিক শক্তিৰ সৈতে উদাৰ আৰ্থাৰে চেক্সনসকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিছিল। ” লিখকে আৰু কয়: “ তেওঁ বাৰবাৰ তেওঁলোকৰ সেনাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু সঘনাই বিজয়ী হৈছিল। ” লগতে আৰ্থাৰক “ ডাক্স বেলৰাম ” বা সামৰিক সেনাপতি বুলি লেবেল লগোৱা হৈছে, স্পষ্টভাৱে তেওঁক শাসকতকৈ সামৰিক নেতা হিচাপেহে বেছিকৈ দেখা যায়। এই কিতাপখনৰ মূল বিষয়টো হ ’ ল যে নামকৰণ কৰা স্থানসমূহে, কিছুমান ক্ষেত্ৰত, বৰ্তমান থকা ঠাইসমূহৰ সৈতে নিজৰ নাম ভাগ নকৰে, যেনে গ্লেনি নদী, লিনিয়াছ অঞ্চলৰ ডুগলাছ নদী, আৰু বাছাছ নদী। লগতে, শক্তিশালী আৰ্থাৰ এই ১২খন যুদ্ধৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা বুলি কোৱা নহয়, বিশদভাৱে কৈছে: “ মাউণ্ট বেডনৰ যুদ্ধত “ কেৱল তেওঁৰ হাতত নশ চল্লিশজন পৰিল ” । এই বিৱৰণীটো তথ্যতকৈ কল্পকাহিনীৰ ৰচনা হিচাপেহে দেখা যায়।See_also: জন কেবট আৰু আমেৰিকালৈ প্ৰথম ইংৰাজ অভিযান আৰ্থাৰৰ কিংবদন্তিৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত চিত্ৰণটো হৈছে চেলটিক ধৰ্মগুৰু বিখ্যাত মনমাউথৰ জিঅ ’ ফ্ৰেই লিখা এখন কিতাপৰ পৰা মধ্যযুগত Historia Regum Britanniae বা ব্ৰিটেইনৰ ৰজাসকলৰ ইতিহাস। এই গ্ৰন্থখনত জিঅ ’ ফ্ৰেই আধুনিক যুগত আমি জনা আৰ্থাৰৰ কিংবদন্তিৰ বেছিভাগেই উল্লেখ কৰিছে। আৰ্থাৰৰ লগতে ইয়াত আন চৰিত্ৰৰ পৰিচয় দিয়া হৈছে, যেনে লেন্সেলট, মাৰ্লিন আৰু গিনিভেৰ। ইয়াৰ উপৰিও ই বিখ্যাত দুৰ্গটোক স্পৰ্শ কৰেআৰু ৰজা কেমেলটৰ দুৰ্গ আৰু যুদ্ধত জয়ৰ অন্যান্য কৃতিত্ব এই কল্পিত ৰজাৰ বাবেই বুলি কয়। অৱশ্যে জিঅ ’ ফ্ৰেৰ মূল কাহিনীটো আধুনিক কিংবদন্তিৰ পৰা অলপ বিচ্ছিন্ন। আজি জনাজাত আৰ্থাৰে এক্সকেলিবাৰ ব্যৱহাৰ কৰে আৰু কেমেলটৰ পৰা শাসন কৰে, জিঅ ’ ফ্ৰেৰ আৰ্থাৰে কেৰলিয়নৰ পৰা শাসন কৰে আৰু কেলিবাৰ্নাছ ব্যৱহাৰ কৰে। এই কাহিনীটোক ইতিহাসবিদসকলে বহুলভাৱে কিছু পৰিমাণে ঐতিহাসিক আৰু কিছু পৰিমাণে কাল্পনিক বুলি গণ্য কৰে, যিটো লেটিন আৰু চেলটিক সাহিত্যৰে গঠিত উৎসৰ পৰা সৃষ্টি কৰা হৈছে, ইমানেই যে তথ্যক কল্পকাহিনীৰ পৰা পৃথক কৰাটো কঠিন। গতিকে আৰ্থাৰ এজন প্ৰকৃত ব্যক্তি আছিল নেকি?