সম্পাদকঃ নমস্কাৰ গ্ৰহণ কৰিব। আমি আজি কলা শিক্ষা সম্পৰ্কত কিছু কথা আলচ কৰাৰ নিমিত্তে আপোনাৰ ওচৰ চাপিছো। প্ৰসংগ দীঘলীয়া নকৰি আপোনাৰ পৰা জানিব বিচাৰিছো যে শ্ৰেণীকোঠা এটাৰ পৰিৱেশক প্ৰাণ দিবলৈ কলাত্মক কাৰ্যৰ প্ৰয়োজনীয়তা কেনেধৰণৰ। আচলতে সমন্বিত বিষয় হিচাপে কলা শিক্ষাৰ ব্যাখ্যা আপুনি কিদৰে কৰিব। ভট্ৰাচাৰ্যঃ তুমি কোৱা কথাষাৰক মই এটা বিশেষ উদাহৰণৰে ক' ব বিচাৰো। এই যে বজাৰত যাদু দেখাই বা যিকোনো খেল দেখুওৱা মানুহ এজনে কি কৰে বাৰু। সাধাৰণতে প্ৰথমে ডম্বৰু এটা বজায়। মানুহক আকৰ্ষণ কৰে। ডম্বৰুৰ শব্দটো শুনি দুই এজন মানুহ থুপ খায়। লাহে লাহে সেই খেল দেখুওৱা মানুহজনে আন কেতবোৰ ক্ৰিয়া কলাপ আৰম্ভ কৰে যাতে আৰু দহজনক আকৰ্ষণ কৰিব পাৰে। ঢোলকি এটা লৈ নাচ দিয়া আৰম্ভ কৰে। বোৰ্ড এখনত আঁক বাঁক কৰে । তাৰ পিছত দেখিব লাহেকৈ তেওঁ যাদু খেলেই হওক বা অন্য আশ্চৰ্যজনক কিবা খেলেই হওক, সেয়া দেখুওৱা আৰম্ভ কৰে। লাহেকৈ তেওঁৰ হাতৰ কিছুমান মাদলী মানুহৰ চকুৰ আগলৈ উলিয়াই দিয়ে। মানুহ ইয়াৰ আগৰ ক্ৰিয়াকলাপ চাই ইমানেই আপ্লুত হয় যে খুব সোনকালেই তেওঁৰ মাদলীখিনি বিক্ৰি হৈ যায়। প্ৰায়োগিক দিশেৰে চাবলৈ গ' লে ইয়াত খেল দেখুওৱা মানুহজনে কেতবোৰ কলাত্মক কৌশলক প্ৰচাৰৰ বা আকৰ্ষণৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিলে। এই সমগ্ৰ কামটো হৈছে এটা সন্মতকৰণৰ কৌশল। পৰিৱেশ এটাক নিজৰ উদেশ্যৰ লগত ৰজিতা খুৱাই সাজু কৰি তোলাৰ পৰিকল্পিত প্ৰয়াস য' ত কলা কৌশলে এক সুদৃঢ় মাধ্যম হিচাপে কাম কৰে। ঠিক একেদৰে আমাৰ শিশুসকলৰ মনত আকৰ্ষণ জগোৱাৰ উপযুক্ত মাধ্যমো হ' ল কলাকৰ্ষণ কৰা বা কলাৰ প্ৰয়োগ কৰাটো। শ্ৰেণীকোঠাত শিক্ষক এজনে প্ৰৱেশ কৰি ছাত্ৰ ছাত্ৰীক পঢ়াব লগা কথাখিনি পোনপটীয়াকৈ কৈ যোৱাতকৈ যদি ব্যৱহাৰিক জীৱনৰ প্ৰসংগৰে কিছু কলাত্মক আভাস যেনে চিত্ৰ, কাহিনী, কেতবোৰ নন্দনতাত্বিক উপাদান, পৰিৱেশ্য কলা আদিৰে যদি সজাই লয় তেন্তে দেখিব ক্লাছটো সজীৱ হৈ উঠিছে। আমি শান্তি নিকেতনত পঢ়োতে মোৰ গুৰু প্ৰফেচৰ যশপালে সদায় কৈছিল কিয় শিক্ষকে পোনে পোনে চিলেবাছৰ চৰ্বিত শ্ৰৱণ কৰাবৰ কাৰণে উদ্যত হয়। পঢ়াবলগা বিষয়বোৰত প্ৰাণ দিয়াটো শিক্ষকৰ কৰ্তব্য নহয়নে?