৬) গাঁথনিগত বিশ্লেষণ বনাম সঁজুলিবাদী বিশ্লেষণ: পাঠকে হয়তো মন কৰিছে যে এতিয়ালৈকে আমি বুর্জোৱা সংবাদ মাধ্যমৰ পক্ষপাতদুষ্টতা, বাঁও চৰকাৰ ওফৰাবলৈ আমেৰিকাই কৰা ষড়যন্ত্র, দেশীয় বুর্জোৱাৰ ৰাজনৈতিক অভিসন্ধি আদি তথ্যসমূহৰ কথা এবাৰলৈও উল্লেখ কৰা নাই। অর্থাৎ সিবিলাক সক্রিয় নহ ’ লেও পুঁজিবাদী অর্থনীতিৰ কেতবোৰ গাঁথনিগত চৰিত্রৰ বাবেই এই ব্যৱস্থাত পৰিসীমাৰপৰা বাহিৰলৈ যোৱাটো সহজ নহয়। এই প্রসংগতে সেয়েহে আমি বাৰম্বাৰ সমবায় স্থাপনৰ কথাটো উল্লেখ কৰিছোঁ। চৰকাৰ-বিৰোধিতাৰ পৰিবর্তে আমি পুঁজিবাদ-বিৰোধিতাৰ ওপৰতহে অধিক জোৰ দিছোঁ; বিশুদ্ধ ৰাজনীতিৰ বিপৰীতে তাৰ আর্থিক আধাৰটোৰ কথা পোহৰলৈ আনিছোঁ। অৱশ্যে আমাৰ বক্তব্যখিনিক সম্পূর্ণভাৱে ৰাজনৈতিক ভাষাতো পৰিবেশন কৰিব পৰা যায়। মার্ক্সে লিখি থৈ গৈছে যে সমাজবাদৰ অর্থ হৈছে শ্রমিক শ্রেণীৰ আত্মনিয়ন্ত্রণৰ যাত্রা। অর্থাৎ শ্রমিক শ্রেণীয়ে নিজৰ মুক্তি নিজেই মাতি আনিব লাগিব; আন কোনোৱে তেওঁলোকক নেতৃত্ব দিব নোৱাৰে। আমি মাথোঁ লগতে এই কথাখিনি যোগ কৰিছোঁ যে অন্যান্য পদক্ষেপৰ লগতে আর্থিকভাৱে সমবায় স্থাপনৰ জৰিয়তেও শ্রমিক শ্রেণীয়ে নিজৰ ৰাজনৈতিক স্ব-মুক্তিৰ দিশেৰে যাত্রা কৰিব পাৰিব। ইয়াত বিপ্লৱী পার্টিৰ ভূমিকা আমি নস্যাৎ কৰা নাই। বৰং আমি কৈছোঁ যে পার্টিয়ে এনে সমবায় স্থাপনৰ জৰিয়তে বিপ্লৱ তথা সমাজবাদ স্থাপনৰ দিশেৰে অগ্রসৰ হ ’ ব পাৰিব।