কৰিবলৈ উপদেশ দিছিল। মই সচাঁকৈয়ে নিজকে সৌভাগ্যবান বুলি ভাবো কিয়নো এইক্ষেত্ৰত মোক সকলোৱে সহযোগ কৰিছিল। বিশেষকৈ মোৰ স্বামীয়ে প্ৰতিটো খোজতে স্তম্ভৰ দৰে মোৰ কাষত থিয় দিছিল। ষ্টেণ্ডফ' ৰ্ডেই হ ’ ল মোৰ সপোনৰ বিদ্যালয়- য ’ ত মই মোৰ গৱেষণা তথা বহুতো লোকৰ সান্নিধ্যলৈ আহিছিলো আৰু ই সঁচাকৈয়ে মোৰ বাবে ৰোমাঞ্চকৰ আছিল। শিক্ষা সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পাছত মই উপলব্ধি কৰিলো যে মই আচলতে কি বিচাৰি আছিলো। মই কাম কৰাৰ বাবে আত্মবিশ্বাস আৰু শিক্ষা লাভ কৰিছিলো। ষ্টেণ্ডফ' ৰ্ডত থাকোতে মই মানবীয়তাৰ গুৰুত্ব বুজি উঠাৰ লগতে মাটিত থাকিব শিকিছিলো। আৰু মই ভাবো যে এই দুয়োটাই হ ’ ল ব্যক্তিগত তথা পেছাগতভাবে আগবাঢ়ি যোৱাৰ মূল ছাবি-কাঠি। এডভাঞ্চড্ আই হস্পিতেল এণ্ড ইনষ্টিটিউতৰ আৰম্ভ ২০১১ বৰ্ষৰ শেষভাগত মই ভাৰতলৈ উভতি আহিলো। মই মোৰ ব্যৱসায়িক শিক্ষা আৰু চিকিৎসা শিক্ষাক একেলগে সাঙুৰি এটা প্ৰতিষ্ঠান খোলাৰ কথা চিন্তা কৰিছিলো। মই প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ প্ৰক্ৰিয়া, গ্ৰাহকৰ সৈতে থকা সম্পৰ্ক, তাত থকা কৰ্মচাৰীৰ ব্যৱহাৰ আৰু চিকিৎসা প্ৰযুক্তিসমূহ নিৰীক্ষণ কৰিছিলো। মই এনে এক প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰিব বিচাৰিছিলো এই সকলোবাৰ উপলব্ধ হয়। মই আৰু মোৰ স্বামীয়ে এইক্ষেত্ৰত দকৈ চিন্তা-চৰ্চা আৰম্ভ কৰিছিলো আৰু অৱশেষত ২০১১ বৰ্ষত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিলো এ.ই.এইছ ৰ। ইয়াৰ বাবে আমাক কিছু সময়ৰ প্ৰয়োজন হৈছিল কিয়নো আমি বেংকৰ পৰা, আমাৰ বন্ধুসকলৰ লগতে আমাৰ পৰিয়ালৰ পৰাও ঋণ লব লগা হৈছিল। শেষত ২০১২ বৰ্ষৰ নবেম্বৰৰ পৰা আমি অস্ত্ৰোপ্ৰচাৰৰ কাম আৰম্ভ কৰিলো। মোৰ সপোনৰ হাস্পাতাল আৰু মেনেজাৰৰ টীমতো আমাৰ এই চকু হাস্পাতালত সকলো প্ৰকাৰৰ সুবিধা উপলব্ধ। ইয়াত মোৰ লগতে সাতগৰাকী বিভিন্ন বিভাগৰ অভিজ্ঞ ডাক্তৰআছে। এইক্ষেত্ৰত মই মোৰ গুৰু, মোৰ বন্ধু-বান্ধবীসকলক আমন্ত্ৰণ কৰি আমাৰ প্ৰতিষ্ঠান তথা হাস্পাতালৰ লক্ষ্যৰ বিষয়ে আৱগত কৰাইছিলো। সৌভাগ্যক্ৰমে আমি আমাৰ হাস্পাতালৰ বাবে পেছাগত আৰু উদ্যমী ডাক্তৰ বিচাৰি পাইছিলো। আমি আমাৰ ডাক্তৰসকলক অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তিনিটা ভাগত বিভক্ত কৰিলো- মেডিকেল আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰত অভিজ্ঞ, গৱেষণা ক্ষেত্ৰত অভিজ্ঞ আৰু পৰিচালনাৰ ক্ষেত্ৰত অভিজ্ঞ ডাক্তৰ। মই সেইসকলকেই বিচাৰিছিলো যিসকল এই সকলো ক্ষেত্ৰত আগবঢ়া তথা যিয়ে আমাৰ প্ৰতিষ্ঠানত আগুৱাই নিয়াত সহায়ক হয়। সঠিক জ্ঞানেৰে ৰোগীক বেমাৰৰ বিষয়ে অৱগত কৰোৱা সম্প্ৰতি মানুহে গুগুলত বিচাৰিয়ে নিজাববীয়াকৈ বেমাৰৰ শুশ্ৰূষা কৰিব বিচাৰে। সমস্যাটো হ ’ ল যে ইয়াত লাভ কৰা তথ্যসমূহ বিশ্বাসযোগ্য নহবও পাৰে।আমাৰ এই প্ৰতিষ্ঠানটোৰ জৰিয়তে আমি আমাৰ ৰোগীক সঠিক তথ্য দিব বিচাৰোঁ। সেয়েহে যেতিয়াই আমাৰ ওচৰলৈ ৰোগী আহে তেওঁক বেমাৰৰ তথ্য থকা কিতাপ পঢ়িবলৈ দিয়া হয়। ডাক্তৰ আৰু পৰামৰ্শদাতাসকলে ৰোগীক তেওঁৰ বেমাৰৰ লগতে চিকিৎসাৰ সবিশেষ জনায়। আমি তেওঁলোকক তেওঁৰ বেমাৰ সম্বন্ধীয় সকলো তথ্য জনাও যাতে তেওঁলোকে তেওঁৰ বেমাৰৰ বিষয়ে সঠিক জ্ঞান আহৰন কৰি সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিব পাৰে। তেওঁলোকে জানে যে এই জ্ঞানৰ বিশ্বাসযোগ্যতা আছে কিয়নো ইয়াক আমি লিখিত আকাৰত প্ৰদান কৰোঁ। আমি আমাৰ ৰোগীসকল ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত সহজ, শংকাহীন আৰু সজাগ হোৱাতো বিচাৰো। এগৰাকী ডাক্তৰ আৰু ব্যৱসায়ী হিচাপে সমতা স্থাপন এই কাম সচাঁকৈয়ে আনন্দেৰে ভৰপূৰ। মই মোৰ প্ৰতিৰগাকী ডাক্তৰক তেওঁলোক ব্যৱসায়ৰ প্ৰতি আগ্ৰহী ন ’ হলেও তেওঁলোকক ব্যৱসায়িক জ্ঞান আহৰণ কৰাৰ বাবে উৎসাহ জনাও, কিয়নো এই জ্ঞানে তেওঁলোকক ৰোগীৰ মানসিক স্তৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰাত সহায় কৰাৰ লগতে যিকোনো পৰিস্থিতি সঠিকৰূপে কৰাৰ কাৰ্যদক্ষতাও বঢ়ায়। এগৰাকী ব্যৱসায়ী হিচাপে নিজৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ উন্নতিৰ কথা চিন্তা কৰিবই লাগিব। আনহাতে, ডাক্তৰ হিচাপেও মই নিশ্চিত হ ’ ব লাগিব যে মই ৰোগীসকলৰ বাবে যি কৰিছো সেয়া সম্পূৰ্ণ শুদ্ধ। অৱশ্যে মোৰ এই দুয়োটা কামৰ মাজত সমতা ৰখাত কিছু অসুবিধা হয়। মই প্ৰতিদিনে মনত ৰাখোঁ যে মই মোৰ ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত নিখুঁত হব লাগিব। কিন্তু যেতিয়া ব্যৱসায়ৰ কথা আহে প্ৰথম অৱস্থাত ভূল হয়েই, আমি নিজেই এই ভূল কিয় হৈছে সেয়া অনুধাৱন কৰি নিজকে শুধৰোৱাৰ চেষ্টা কৰিব লাগে। এগৰাকী ডাক্তৰ তথা উদ্যোগী হিচাপে সম্পূৰ্ণভাবে মই মোৰ কৰ্মতেই ব্যস্ত থাকিবলগা হয়। কিন্তু এক কথাত ইয়াত মই মোৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ লগত সাঙুৰি নলও, কাৰণ এয়া মোৰ কেৱল কৰ্মহে। মোৰ স্বামীয়ে এইক্ষেত্ৰত মোক সম্পূৰ্ণভাবে সহযোগীতা আগবঢ়াইছে আৰু তেখেত এই হস্পাতালৰ এগৰাকী পৰিচালকো হয়। তেখেতৰ প্ৰায়েই কৰা প্ৰশংসনীয় কৰ্ম-কৌশলে আমাৰ ব্যৱসায় আগবঢ়োৱাত সহায় কৰে। উল্লেখ্য যে, এইক্ষেত্ৰত আমাৰ প্ৰতিষ্ঠানটো বজাৰৰ ওপৰত খুবেই নিৰ্ভৰশীল কিয়নো আমি ইয়াক প্ৰত্যক্ষ আৰু পৰোক্ষভাবে প্ৰসাৰ কৰিব বিচাৰো। ভৱিষ্যত পৰিকল্পনা দেশৰ বিভিন্ন ঠাইত আমাৰ প্ৰতিষ্ঠানৰ কেন্দ্ৰ খোলাৰ পৰিকল্পনা কৰিছো যদিও সম্প্ৰতি পশ্চিম ভাৰততহে ইয়াৰ কেন্দ্ৰ খোলাৰ বাবে গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছো। এইক্ষেত্ৰত আমি ধীৰে সুস্থিৰে আগবঢ়াৰৰ একমাত্ৰ কাৰণ এয়েযে যদিহে আমি শকত পৰিমাণৰ ধনৰাশি বিনিয়োগকাৰীৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰোঁ আৰু কামবোৰ খৰতকীয়া কৰাৰ চেষ্টা কৰোঁ তেতিয়াহলে অকাৰণত বেমেজালি হোৱাৰ শংকা থাকে, যিটো আমি কোনো কাৰণত হোৱাটো নিবিচাৰোঁ।