কাল ভুজংগই যিদৰে প্ৰচণ্ড বিষ ঢালি প্ৰাণচঞ্চলতা নিমিষতে হৰণ কৰি নিয়ে ঠিক তেনেদৰে কবিয়ে নাৰী শক্তিক জাগ্ৰত হৈ সমাজৰ এলান্ধুকলীয়া নীতি-পৰম্পৰাৰ অৱসান ঘটাই পৰিৱৰ্তন সাধিবলৈ আহ্বান জনাইছে। কবিয়ে নাৰীক নিজ শক্তিৰে স্বতন্ত্ৰ তথা আত্মনিৰ্ভৰশীল হৈ উঠিবলৈ কৈছে যাতে পুৰুষৰ অধীন হৈ থাকিবলগীয়া নহয়। আজিৰ নাৰী নিজ মহিমাৰে উদ্ভাসিত হৈ উঠিবলৈ সক্ষম হ ’ লেহে শাসকসকলে প্ৰকৃতাৰ্থত তেওঁলোকক স্বাধীনতা প্ৰদান কৰিব। অন্যথা নাৰী সমাজৰ নামত, নাৰী সৱলীকৰণৰ নামত যি আইন-কানুন আছে সেয়া কাগজে-পত্ৰই আৱদ্ধ হৈয়ে থাকিব। পঞ্চপতিৰ পত্নী হৈও লাঞ্ছিতা হ ’ ব লগা হোৱাত দুঃশাসনৰ তেজেৰে চুলি নোধোৱালৈকে মুক্ত কেশেৰে থাকিব বুলি দ্ৰৌপদীয়ে যিদৰে ভীষ্ম প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল সেইদৰে বৰ্তমানৰ নাৰীয়েও নিজৰ অধিকাৰ বলেৰে সাব্যস্ত কৰিব লাগিব।