টামিঘৰটোঃ মানুহবোৰে বাদাম, ৰাগি আৰু মাহজাতীয় খেতি কৰিলে খেতিপথাৰতে আবেলি সাত বজাত গৈ ৰাতিটো পহৰা দিয়ে। পুৱাহে ঘৰ উভতে। তেওঁলোকে গোটেই ৰাতি পথাৰৰ ওচৰৰে গছ এডালত উঠি বনৰীয়া জীৱ-জন্তুৰপৰা খেতিখনক বচায় আৰু গোটেই ৰাতি নোশোৱে। এনেদৰে তেওঁলোকে বনৰীয়া হাতী আৰু গাহৰিৰপৰা শস্যবোৰ ৰক্ষা কৰে। বন্য জীৱ-জন্তু আহিলে ফটকা ফুটাই খেদে। কেতিয়াবা অৱশ্যে সিহত অসহায় হৈ পৰে। শস্য চপোৱাৰ আগৰ ছমাহলৈ সিহতে এয়া কৰে। নহলে সকলো অথলে যায়। ”