লগে লগে কাগজে উত্তৰ দিলে যে কাগজ নহ ’ লে ক ’ ত পুথি লিখিব। কলমে ক ’ লে সাঁচি পাতত, তাল পাতত। কাগজে কলমক মূর্খ বুলি ক ’ লে আৰু কলমে কাগজক বতাহত উৰি যোৱা আৰু গধুৰ কথা বুজি নোপোৱা বুলি কলে। এইদৰে কথাৰ যুদ্ধৰে বলে নোৱাৰি দুয়োটাই ভাওনাৰ চেৱত যুদ্ধ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তেতিয়া সোণটি আহি কাগজ নহ ’ লে লিখিব নোৱাৰি আৰু কলম নহ ’ লে কাগজত কোনে লিখিব এই বুলি কৈ দুয়োটাৰে যে সমান মূল্য সেইকথা বুজাই কাজিয়াখন ভাঙি দিলে। অৱশেষত সোণটিৰ আইতাকে আহি কাগজ-কলমৰ কাজিয়াখন ভাঙি দিয়াবাবে সোণটিক সেইদিনা ছুটী দি টাং গুটি খেলিবলৈ দিলে। লগতে আৰু এটা কথা ক ’ লে যে ভাল মনৰ মানুহে ভাল কাম কৰে আৰু বেয়া মনৰ মানুহে বেয়া কাম কৰে।