অঞ্জনা দেৱী।জনতা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা।মই ৰেকাৰিংকাউণ্টাৰত থাকোঁতেই তেওঁৰ লগত চিনাকি হৈছিলোঁ।কেতিয়াবা কিছুমান মানুহ এনেকৈয়ে আপোন হৈ পৰে।এদিন বাইদেৱে ভাগৰি জুগৰি মোক বিচাৰি ডিভিজন অফিচ পালেহি।চুটি চুটিকৈ উশাহ লৈ ক ’ লে- “ তুমি ইয়ালৈ কেতিয়া আহিলা? মই তোমাক গোটেইখনতেবিচাৰিলোঁ।নাপায়এজনক সোধাত ক ’ লে ইয়াত আছা বুলি ” ।মই বাইদেউক বহিবলৈ দিলোঁ।কিশোৰে চাহ দিবলৈ অহাত তেওঁকো দিবলৈ ক ’ লো।তেওঁলৈ চাই ভাবিলোঁ তেওঁৰ হয়তো কাউন্টাৰত কিবা অসুবিধা হৈছে সেয়ে মোক বিচাৰি আহিছে।কাৰণ আজিকালিকাউন্টাৰত ইটো-সিটো অভিযোগ উঠিয়ে থাকে।পোষ্টমাষ্টৰে যেতিয়াই তেতিয়াই মানুহ সলায় থাকে।কাউন্টাৰ ক্লাৰ্ক আৰু পাব্লিক দুয়োপক্ষৰে যথেষ্ট অসুবিধা হয়।কিন্তু চাহকাপ খায়েই বাইদেৱে আন কথাহে উলিয়ালে।: মই তোমাক কথা এটা ক ’ ব খুজিছিলোঁ!: কওক বাইদেউ।: বেয়া নাপাবা দেই।মোৰ মানে এটা অৰিফ্লেমৰএজেন্সী আছে।ইমানদিনে ছোৱালীজনীয়ে চলাই আছিল।কিন্তু এতিয়া তাইৰ বিয়া হৈ যোৱাত মই সেইটো এৰি দিম বুলি ক ’ লো।তাই আক ’ এৰিব নালাগে বুলি ক ’ লে।: পাৰে যদি চলাওক।বিয়াখন ভালে ভালে হৈ গ ’ ল চাগে নহয়? মই যাব নোৱাৰিলোঁ।তাই ক ’ ত আছে এতিয়া?: যোৰহাটত।জোঁৱাইৰপ্ৰেক্টিছ্ তাতেই।এইয়ো তাতেই আৰম্ভ কৰিব।সেয়ে মই এইটো এৰিম বুলি গৈছিলোঁ।ৰাজেশকসুধিছিলোঁ।তাৰ লগত এনেই মোৰ খুব ভাল।কিন্তু সি একো নক ’ লেই দেখোন! সেয়ে তোমাক বিচাৰি আহিলো।: ভালেই কৰিলে।কিন্তু বাইদেউ, মই এইবোৰ একো ব্যৱহাৰ নকৰোঁ।মোৰ কোনো কচ্মেটিকচ্ খৰচ নাই।ঠাণ্ডা দিনত এনেই কিবা এটা ঘহোঁ আৰু।নহ ’ লে মুখখন টানি টানি ধৰে।লিপষ্টিকো লগাওঁ ওঁঠ ফাঁটে কাৰণে।বাকী তেল, ক্ৰীম, পাউদাৰৰ লগত মোৰ সম্পৰ্কই নাই।: অ ’ হয় নেকি? বৰ ভাল কথা।তোমাক দেখিলে তেনে যেন নালাগে কিন্তু।মানে প্ৰসাধন নকৰা যেন নালাগে।ধুনীয়া লাগে।: নালাগে নেকি?