মহাৰাষ্ট্ৰত কপাহ খেতিৰ তেনে এক জীন প্ৰযুক্তিৰে বংশতত্ব সলনি কৰা জাত চৰকাৰে সোমোৱালে। যিটো উদ্দেশ্যৰে কৰিছিল, সেইয়া নফলিল। মহাৰাষ্ট্ৰ হাইব্ৰীড কোম্পানী নামৰ বীজ উৎপন্নকাৰী কোম্পানীয়ে মনচেণ্টোৰ পৰা আমদানী কৰা এই কপাহৰ বীজে দেখুওৱা বেয়া ফলৰ দায়িত্ব অস্বীকাৰ কৰি নিজৰ মানুহ পঠিয়াই সম্পূৰ্ণ কৌশলপূৰ্ণ কাৰণ দেখুৱাই মিছা মাতিলে। উচিত-অনুচিত দুয়োটা বিষয় এতিয়া সংবেদনশীল হৈ পৰাত ইয়াৰ তথ্য সৰবৰাহত চৰকাৰে সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিছে। বিটি বেঙেনা সাজু হৈয়ে আছে। ২০১০ত বিটি বেঙেনা পৰীক্ষামূলক দেওনা পাৰ হওঁ হওঁতে চাৰিখন ৰাজ্যই কৃষি প্ৰাদেশিক বিষয়ৰ অন্তৰ্গত বুলি সেইটো হবলৈ নিদিলে। লগতে ভাৰতীয় কিষান সংস্হা আৰু সংযুক্ত জনমৰ্চাৰ প্ৰতিবাদৰ ঢৌৰ প্ৰকোপতহে নোৱাৰিলে। তেতিয়া চৰকাৰ বেলেগৰ, এতিয়া বেলেগৰ । ৰুদ্ধ দুৱাৰৰ ভিতৰত এই দুই প্ৰতিবাদীক মনাবলৈ চৰকাৰী কৌশল জাৰী আছে। লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায়, বিদেশী ৰাষ্ট্ৰই এনেকুৱা শস্যত হাত দিয়ে যিবোৰত হাত দিলে ভাৰতক সকলো ফালৰ পৰা দুৰ্ব্বল কৰিব পাৰি। ভাৰতৰ কপাহ উদ্যোগতোক কোঙা কৰিবলৈ এতিয়া লোৱা সহজ উপায়তোৱেই হল কপাহৰ ফুলত হোৱা কপাহ খোৱা পোক নিবাৰণৰ নামত ভাৰতৰ নিজৰ সঁচবোৰৰ সংৰক্ষণ আৰু সেই সঁচবোৰৰ খেতি নোহোৱা কৰি দিয়া। যিটো কৰা হৈ গৈছে । বেছি পোৱাৰ আশাত কিছুবছৰ ঠিকেই চলিব। এটা সময় আহিব যেতিয়া নিজৰ সঁচবোৰ হাতৰ পৰা পিচলি যাব তেতিয়াই বিদেশী কোম্পানীবোৰে কব আমাৰ ওপৰত যিহেতু গুটিৰ কাৰণে নিৰ্ভৰ কৰে, তাৰ লগতে কাপোৰৰ লগত সংলগ্ন শিল্প-উদ্যোগবোৰ আমাৰ মতেই ব্যৱসায়ৰ বাবে আমি সম্পূৰ্ণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰিম। এনেকুৱা উদাহৰণ হবলৈ গৈ আছে তিয়ঁহ, ভেন্দী, ধান ইত্যাদি । এই ধৰণৰ শীতল কাৰিকৰী যুদ্ধত সমান্তৰালকৈ চলিছে Intellectual Property Right (IPR) । ভাৰত চৰকাৰে কৃষি বিষয়ত যত্ন কৰিছে নিজৰখিনি বচাবলৈ। জোৰ পুৰি হাত পালেহি । Landrigan and Benbrook এ উল্লেখ কৰিছে যে আমেৰিকাতেই ১৯৭৪ৰ পিচত বনমৰা দৰৱৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা সম্পন্ন শস্যৰ কাৰণে বনমৰা দৰৱৰ ব্যৱহাৰৰ পৰিমাণ ০.৪ মিলিয়ন কিলোগ্ৰামৰ পৰা ২০১৪ত আহি ১১৩ মিলিয়ন কিলোগ্ৰাম চুইছেহি। পৰিণামত কিছুমান বন-জাতীয় উদ্ভিদে ২,৪-ডি বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা গঢ়ি তুলিছে। এই বনমৰা দৰৱবোৰৰ বিষাক্ত গুণৰ তথ্যবোৰ ঢাকি পৰিবেশন কৰা হোৱা বাবে বনমৰা দৰৱৰ বিৰুদ্ধে যিমানেই আপত্তি নাহক, কাণেই নিদিয়ে। আনকি বিশ্ব স্বাস্হ্য সংস্হাইয়ো গ্লাইফচেটক হয়তু কেন্চাৰ সৃষ্টি কৰিব পৰা হব/নহব পাৰে শ্ৰেণীত আৰু ২,৪-ডিক সম্ভাৱনাময় শ্ৰেণীত থৈছে । এই দুই বনমৰা দ্ৰৱক লৈ সংশয় কমা নাই । অসমকে ধৰি উত্তৰ-পূব ভাৰতক প্ৰাকৃতিক ভাবে জৈবিক প্ৰক্ৰিয়াৰে খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা ভঁৰাল হিচাবে গঢ় দিব পৰা হৈ আছে। চৰকাৰেও পাকে-প্ৰকাৰে উনুকিয়ায়। জৈৱিক কৃষিৰ সুফল চিৰদিনীয়া। আমি পাহৰিলে নহব যে মাটিৰ অধিকাৰ আমাৰ নহয়। মাটিক আশ্ৰয় কৰি যি জৈৱ বৈচিত্ৰতা আছে সেইয়া ৰক্ষা কৰি চলা আমাৰ প্ৰতিটো প্ৰজন্মৰ ধৰ্ম। তেহে ভবিষ্যতৰ মানৱকুল সুৰক্ষিত হব, যাৰপৰা আমি ভূমিখন্ডক ধাৰলৈ পাইছো। সূত নিদি মূলো আত্মসাৎ কৰা আমাৰ মনোবৃত্তিয়ে আমাৰ কৰ্মপণ্হাকেই সলাই পেলাইছে । মাটি, পানী, বায়ু আমি একোকেই প্ৰদূষিত কৰিব নালাগে। জীৱৰ প্ৰাকৃতিক পিৰামিড সদৃশ তণ্ত্ৰক বাহাল ৰাখিবলৈ এটাই মাত্ৰ উত্তৰ জৈৱিক কৃষি আৰু জৈৱিক খাদ্য। এই বিষয়ে বিশাল সজাগতাৰ প্ৰয়োজন আছে।