অসমত নিদানপত্ৰৰ ইতিহাস দেৱব্ৰত গগৈ ১৭১৪ চন, এপ্ৰিল মাহৰ শেষৰ সপ্তাহ। বংগদেশ জয়ৰ ইচ্ছাৰে লগত প্ৰায় চাৰিলাখ সৈন্য-সামন্তৰে ৰাজধানী ৰংপুৰৰ পৰা ভটিয়াই আহি গুৱাহাটীত বাহৰ পতা আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহ হঠাৎ টান নৰিয়াত পৰে আৰু শেষত ৰাজ্যৰ সীমা বহলোৱাৰ আশা মনতে লৈ আহোম সাম্ৰাজ্যৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰজাজনৰ তাতেই মৃত্যু হয়। এটা কথা অতি সহজতে অনুমান কৰিব পাৰি যে এখন শত্ৰুদেশ আক্ৰমণ কৰাৰ দৰে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ সময়ত স্বৰ্গদেউজন সৰ্ম্পূণ সুস্থ আছিল আৰু ৰংপুৰৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ অহাৰ বাট চোৱাতেই তেখেতক নিশ্চয় কোনো ৰোগে আক্ৰমণ কৰিছিল। কিন্ত সেই ৰোগ কেনেধৰণৰ আছিল তাৰ বিষয়ে বুৰঞ্জী প্ৰায় নিমাত। কোনো কোনো বুৰঞ্জীত ৰুদ্ৰসিংহৰ বসন্ত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হৈছিল বুলি বৰ্ণনা কৰা আছে যদিও সেই তথ্যৰ কোনো নিৰ্ভৰযোগ্যতা নাই। কেৱল ৰুদ্ৰসিংহৰ ক্ষেত্ৰতেই এনে হোৱা নাই, ছশ বছৰীয়া আহোম শাসনত যিসকল ৰজাৰ ৰোগজনিত কাৰণত মৃত্যু হৈছিল তেখেতসকলৰ সেই নিৰ্দিষ্ট ৰোগৰ বিশদ বিৱৰণ নাই বা থাকিলেও এটা বা দুটাশাৰীতেই শেষ হৈছে। আনহাতে এটা কথা লক্ষ্য কৰিবলগীয়া যে আহোম স্বৰ্গদেওসকলৰ কোনোজনৰেই যুদ্ধত মৃত্যু হোৱা নাছিল। কেৱল স্বৰ্গদেউসকলেই নহয়, ফ্ৰাচেনমুং বৰগোঁহাইৰ বাহিৰে আহোম শাসন ব্যৱস্থাৰ মূল কাণ্ডাৰী বুঢ়াগোঁহাই, বৰগোঁহাই, বৰপাত্ৰগোঁহাই আৰু বৰফুকন পদবীৰ কোনো এজনৰেই কোনো এখন ৰণত মৃত্যু হোৱা নাছিল। ঘৰুৱা শত্ৰু বা পাত্ৰ-মন্ত্ৰীসকলৰ ষড়যন্ত্ৰৰ বলি হৈ মৃত্যু হোৱাৰ বাহিৰে সৰহ সংখ্যক স্বৰ্গদেও ৰোগাক্ৰান্ত হৈ বা বাৰ্ধক্যজনিত ৰোগত মৃত্যু হৈছিল। ছশ বছৰীয়া আহোম শাসন ব্যৱস্থাৰ অন্যতম অৱদান হৈছে বুৰঞ্জী, য ’ ত অতীত অসমখনৰ বিষয়ে যথেষ্ঠ কথা জানিবলৈ পোৱা যায়। সেই সময়ৰ ৰাজনৈতিক, সামাজিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক দিশৰ নানা কাহিনী উপযুক্ত তথ্য আৰু প্ৰমাণ সহকাৰে পোৱা গলেও এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় সৰ্ম্পকে বুৰঞ্জী প্ৰায় নিমাত আৰু সেয়া হৈছে সেই কালৰ মানুহবোৰৰ স্বাস্থ্য, ৰোগ আৰু ৰোগৰ চিকিৎসা। কোনো এজন পৰাক্ৰমী ৰজাৰ ঘটনাবহুল শাসন কাৰ্য্যৰ পুংখানুপুংখ বৰ্ণনা পোৱা গ ’ লেও ৰজাজন যদি কোনো ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হয় তেন্তে ইয়াৰ সঠিক উল্লেখ পোৱা নাযায়। উদাহৰণস্বৰূপে, ১৫৫২ চনত স্বৰ্গদেও ছুক্লেংমুঙৰ মৃত্যু হয়। এইজন ৰজা শাৰীৰিকভাবে দুৰ্বল আছিল বুলি উলেখ আছে আৰু এই দুৰ্বলতাৰ বাবেই অৱশেষত তেখেতৰ মৃত্যু হোৱা বুলি জনা যায়, কিন্ত এই শাৰীৰিক দুৰ্বলতা কি বেমাৰৰ বাবে হৈছিল তাক জনা নাযায়। ঠিক তেনেদৰে স্বৰ্গদেও ছুট্যিনফা বৰ বেমাৰী আছিল আৰু তেখেতৰ ৰাজহাঁড়ডাল বেঁকা আছিল বাবে তেখেতক নৰিয়া ৰজা বা কেঁকোৰা ৰজা বুলিছিল। কিন্ত এই দীৰ্ঘম্যাদী ৰোগটো কি আছিল বা কিহৰ বাবে ৰাজহাড়ডাল বেকা হৈছিল তাৰ ঊল্লেখ নাই। বিখ্যাত শৰাইঘাটৰ যুদ্ধ চলি থকাৰ মাজতেই লাচিত বৰফুকনৰ টান নৰিয়া হৈছিল আৰু সেই নৰিয়াৰ বাবেই তেখেতৰ যুদ্ধৰ পাছত মৃত্যু হয় কিন্ত তেখেতৰ ৰোগটো কি আছিল ইয়াৰও বিশদ বিৱৰণ নাই। স্বৰ্গদেও গদাধৰ সিংহ, ৰুদ্ৰসিংহ, শিৱসিংহ, কমলেশ্বৰ সিংহ আদি কৰি ভালেমান আহোম ৰজা ৰোগাক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুমুখত পৰিছিল। কিন্ত বুৰঞ্জী এইসকল ৰজাৰ ৰোগৰ সৰ্ম্পকে প্ৰায় নিমাত। অৱশ্যে ইয়াৰ মাজতো কোনো কোনো ৰজাৰ ৰোগ সৰ্ম্পকে বুৰঞ্জীত অলপ-অচৰ পোৱা যায়। যেনে ৰজা জয়ধ্বজ সিংহ, চক্ৰধ্বজ সিংহ, ৰামধ্বজ সিংহ আদিসকলৰ জলসাৰ বা বহুমূত্ৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল।