মঘাই ওজাই ঢোলৰ মাজেৰে সম্প্ৰীতিৰ জয়গান গাইছিল, মানবতাৰ পক্ষত থিয় দিছিল; বন্দনা কৰিছিল সাধাৰণ মানুহৰ, আপুৰুগীয়া অসমীয়া থলুৱা কৃষ্টিৰ । অসমৰ মাটি, পানী, বতাহ, চৰাইৰ কাকলিত জীৱনৰ সন্ধান কৰা মঘাই ওজাৰ জীৱনাৱসান ঘটে দুৰাৰোগ্য ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ১৯৭৮ চনৰ ১৫ মাৰ্চত । আজীৱন হাঁহিমুখে দৰি্দ্ৰতাৰ সৈতে সহাৱস্থান কৰি শেষ মুহুৰ্তলৈকে জীৱনৰে বন্দনা কৰা মঘাই ওজাই, ঢোলৰ ওজাৰ সহজাত হাস্যৰসেৰে দৰ্শকক আমোদ দি গল, হাঁহিৰ চলেৰে, ঢোলৰ মালিতাৰে কৈ গ ’ ল সৰ্বহাৰা ৰাইজৰ কথা, জাতীয় সংহতি – কৃষ্টিৰ কথা । আজি সশ্ৰদ্ধাৰে মঘাই ওজাক সোঁৱৰোতে সকলোৱে উপলব্ধি কৰে তেওঁ দাৰিদ্ৰ্যৰ মাজতো পাইছিল জীৱনৰ আচল ধন, সৃষ্টি কৰিছিল নানান মালিতা, অসমৰ লোক কলাক দিয়াইছিল ৰাষ্ট্ৰীয় মৰ্য্যাদা । দুৰ্ভাগ্যক্ৰমে তেখেতৰ ঢোলবাদন আমি শুনিব পৰাকৈ সংৰক্ষণ কৰা নহ ’ ল । ক্ৰমাৎ হেৰাই গ ’ ল তেখেতৰ অনেক অমূল্য সৃষ্টি । মঘাই ওজাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সম্পত্তি আছিল তেঁওৰ অসমীয়া লোককলাৰ প্ৰতি ভালপোৱা আৰু ইয়াৰ সৌস্থৱৰ ওপৰত অগাধ বিশ্বাস । অতি গৌৰৱেৰে আৰু আত্মবিশ্বাসেৰে তেঁও বিশ্ববাসীক দেখুৱাই দিছিল অসমীয়া থলুৱা কৃষ্টিৰ বৈশিষ্টপূৰ্ণ সম্পদ । এই গৌৰৱ www.anvesha.co.in ৰো মূল সম্পদ । জীৱিত কালত ইতিহাস ৰচনা কৰা শিল্পীজনাৰ প্ৰতি আমাৰ শ্ৰদ্ধাৰ্ঘ্য অৰ্পণৰ ই এক প্ৰয়াস। মঘাই ওজা চিৰদিন জীৱন্ত কিংবদন্তি ৰূপে আমাৰ মাজত জীয়াই থাকক আৰু অসমীয়া লোককলাৰ এই জয়যাত্ৰা অবিৰত হওক, তাৰ কামনাৰে www.anvesha.co.in তেখেতৰ স্বৰ্গগত আত্মাৰ ওচৰত অৰ্পণ কৰা হ ’ ল ।" মোৰ কান্ধত ঢোলৰ বোজা, মোকে কয় মঘাই ওজা "