‘ অসমীয়া প্ৰতিদিন ’ কাকতৰ জন্মলগ্নত ইয়াৰ লগত জড়িত হৈ সাংবাদিকতাৰ পাতনি মেলা প্ৰকাশ মহন্ত ‘ মানৱ অধিকাৰ সংগ্ৰাম সমিতি ’ ৰো সক্ৰিয় সদস্য আছিল৷ সাংবাদিকৰ অধিকাৰ আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে অহৰহ সংগ্ৰামৰত মহন্ত ‘ সাংবাদিক কৰ্ম-পৰিষদ, অসম ’ ৰো গুৰি ধৰোঁতা৷ আপুনি সাংবাদিকতাক কিয় বৃত্তি হিচাপে বাছি ল ’ লে? মই জীৱনৰ লক্ষ্য হিচাপে লৈ সাংবাদিকতা বৃত্তিলৈ অহা নাছিলোঁ৷ এক সামাজিক দায়বদ্ধতা হিচাপেহে মই বৃত্তিটো বাছি ল ’ ব লগা হৈছিল৷ অসম আন্দোলনৰ সময়ত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাক জিলা পৰ্যায়ত নেতৃত্ব দিছিলোঁ৷ ইয়াৰ পাছৰ পৰ্যায়ত মানৱ অধিকাৰ সংগ্ৰাম সমিতিৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছিলোঁ৷ ঠিক সেই সময়তে ‘ অসমীয়া প্ৰতিদিন ’ কাকতখন আৰম্ভ হ ’ ল৷ কাকতখনৰ বাবে তেতিয়া সংবাদদাতাৰ খুব অভাৱ৷ মই যিহেতু বিভিন্ন সামাজিক কাৰ্যত প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত আছিলোঁ, সেয়েহে অজিত কুমাৰ ভূঞাই নগাওঁৰ পৰা বাতৰি যোগান ধৰাত মোক জড়িত কৰে৷ সাংবাদিকতাত ভৰি দিয়া প্ৰথম দিনবোৰৰ সেই সময়ছোৱাত অগপ চৰকাৰখন বিভিন্ন অপকাৰ্যত জড়িত হৈছিল আৰু মই এই কাৰ্যসমূহৰ বিপক্ষে কঠোৰভাৱে কলম চলাইছিলোঁ৷ প্ৰত্যুত্তৰত মোৰ ওপৰত চলিছিল ব্যাপক শাৰিৰীক, মানসিক অত্যাচাৰ৷ এইবোৰে সাংবাদিকতাৰ প্ৰতি অধিক দায়বদ্ধ হ ’ বলৈ মোক উদগনি দিছিল৷ এই বৃত্তিটোৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ পূৰ্বে সাংবাদিকতা সম্পৰ্কে আপোনাৰ যি ধাৰণা আছিল সেয়া বৰ্তমানেও অটুট আছেনে?