প্ৰকাশিত তাৰিখঃ ৩০ জানুৱাৰী, ২০২৩ কল্প ৰঞ্জন গগৈ– বৰ্তমান সমগ্ৰ পৃথিৱী জুৰি যি অৰ্থনৈতিক মহামন্দা, সাংস্কৃতিক অৱক্ষয় আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে প্ৰকৃতিৰ জগতখনক ধ্বংস কৰাৰ লক্ষ্যৰে অত্যাচাৰ– কুৰি শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা তীব্ৰ গতিত আগবঢ়া এক অপসাংস্কৃতিক কাৰ্যৰ অংগ। ইয়াক ৰূদ্ধ কৰিবলৈ লাগিব জনগণৰ মহামৰ্চাৰ সহায়ত এক সাংস্কৃতিক যুদ্ধ যাৰ এটা অভিমুখ থাকিব লাগিব। এই অভিমুখ দিব প্ৰকৃত শিক্ষাইহে। এই শিক্ষাৰ প্ৰধান কাম হ ’ ব দেশৰ সংবিধানখনৰ প্ৰস্তাৱনাত থকা– আমি ভাৰতবৰ্ষৰ জনগণে গঢ়িম এক ধৰ্মনিৰপেক্ষ, সমাজবাদী, সাৰ্বভৌম, গণতান্ত্ৰিক গণৰাজ্য– তাক সৱল আৰু দৃঢ়ভাৱে দেশখনৰ তৃণমূললৈ এক শৈক্ষিক– সাংস্কৃতিক সংগ্ৰামৰ সহায়ত লৈ যোৱা। জীৱনৰ অৰ্থ সম্প্ৰসাৰণহে– সংকোচন নহয়। শিক্ষাৰ কাম কেৱল মানুহৰ দক্ষতা বৃদ্ধি নহয়। ইয়াৰ সহায়ত প্ৰতিজন মানুহৰ ভিতৰৰ পূৰ্ণতাৰ পূৰ্ণবিকাশ, ধৰ্মৰ কাম কেৱল অচিন–অজানৰ প্ৰশস্তি নহৈ হ ’ ব নিজৰ ভিতৰত থকা দেৱত্বৰ পূৰ্ণবিকাশ আৰু প্ৰকাশ।