অতীতত পুৰুষতান্ত্ৰিকতাৰ ফলতেই যৌন কৰ্মীৰ সৃষ্টি হৈছিল৷ কিন্তু সাম্প্ৰতিক সময়ত এই কৰ্মত কেৱল নাৰীয়েই নহয়, বহু পুৰুষ তথা ৰূপান্তৰকামী (transgender) ব্যক্তি সকলেও অংশ লৈছে আৰু বহু বিদেশী ৰাষ্ট্ৰত যৌনতা এক উদ্যোগ তথা চৰকাৰী ৰাজহৰ উৎস হিচাপে নতুন ৰূপত গঢ় লৈ উঠিছে। অসমৰ প্ৰেক্ষাপটত যৌন কৰ্মৰ কামৰ মৰ্যাদা বা স্বীকৃত কৰণৰ দাবীসমূহ এতিয়ালৈ উত্থাপন হোৱা নাই বা উত্থাপন হ ’ লেও নিচেই চালুকীয়া অৱস্থাত আছে৷ কিন্তু, আমাৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্য পশ্চিম বংগত এই সম্পৰ্কে ইতিমধ্যে যথেষ্ট চিন্তা-চৰ্চা আৰম্ভ হৈছে। ২০১৫ চনত ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ যৌন কৰ্মস্থান সোনাগাছিৰ কিছু যৌন কৰ্মীৰ লগত কথা পাতিছিলো আৰু তেওঁলোকৰ অধিকাৰৰ প্ৰসংগত চলি থকা দাবীসমূহৰ বিষয়ে বুজ লৈছিলো। সোনাগাছিৰ যৌন কৰ্মীসকলৰ বিভিন্ন দাবী আৰু অধিকাৰসমুহ যেনে–স্বাস্থ্যজনিত দিশসমুহ, আৰক্ষীৰ অত্যাচাৰ, নাৰী সৰবৰাহকাৰী তথা বলপূৰ্বক যৌন কৰ্মৰ বাবে বিৰোধিতা, AIDS ৰ সজাগতা, তেওঁলোকৰ সন্তানৰ দায়িত্ব-শিক্ষা-প্ৰতিভাৰ বিকাশ, চেনিটেৰি নেপকিনৰ ব্যৱহাৰ আদি দাবীসমূহ উত্থাপন কৰাত ভূমিকা লৈছিল দূৰ্বাৰ্ মহিলা সমন্বয় সমিতি নামৰ কলিকতাস্থিত এন জি অ ’ টোৱে। এই যৌন কৰ্মীসকলক সামাজিকভাৱে আদৰি লোৱা হৈছে বুলি বা তেওঁলোকে যৌন কৰ্মৰ মৰ্যাদা আৰু অধিকাৰসমুহ সম্পূৰ্ণভাৱে লাভ কৰিছে বুলি একেষাৰে আমি কব নোৱাৰো যদিও নিজৰ অধিকাৰৰ প্ৰসংগত ইতিমধ্যে তেওঁলোক অসমৰ তুলনাত বহুদূৰ আগুৱাই গৈছে। দূৰ্বাৰৰ কৰ্মচাৰীসকলে জানিব দিয়া অনুসৰি ‘ দূৰ্বাৰ ’ শব্দটোৰ অৰ্থ হ ’ ল ‘ unstoppable ’ অৰ্থাৎ যাৰ গতি কেতিয়াও স্তদ্ধ নহয়। (পৰৱৰ্তী সংখ্যাত)