উপৰিউক্ত সমস্যাটোক অলপ যুকিয়াই চাবলৈ, আমাৰ আলোচনাৰ বাট সুগম কৰিবলৈ বিশ্ববিশ্ৰুত এগৰাকী কেথলিক ধৰ্ম-যাজকৰ কথালৈ মনত পেলোৱা যাওক। অৱশ্যে কোনো ধৰ্ম সংক্ৰান্তীয় কাম-কাজৰ বাবে তেওঁ বিশ্ব-বিখ্যাত হোৱা নাছিল। বৰঞ্চ, তেওঁৰ কাম এটাই প্ৰচলিত ধৰ্মমতৰ ওপৰত হানিছিল এটা প্ৰচণ্ড আঘাত। আৰু, সেই কামটোৰ বাবেই তেওঁ হৈ পৰিল আধুনিক যুগৰ এগৰাকী প্ৰাতঃস্মৰণীয় ব্যক্তি, আধুনিকতাৰ অন্যতম পথিকৃৎ। মানুহজনৰ নাম নিকোলাছ ক' পাৰ্নিকাছ। ক' পাৰ্নিকাছৰ সময়ৰ সহস্ৰ বছৰ আগতে ট' লেমিকে আদি কৰি কেইগৰাকীমান চিন্তাশীল প্ৰতিভাই সৌৰজগৎ কিম্বা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আৰ্হি এটি প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছিল। সেই আৰ্হি অনুসৰি ব্ৰহ্মাণ্ডৰ কেন্দ্ৰত আছিল আমাৰ এই পৃথিৱীখন। যদিও বৰ্তমান সময়ৰ মানুহৰ জ্ঞান-বুদ্ধিৰ বিচাৰত উক্ত আৰ্হিটিৰ গুৰুতৰ আসোঁৱাহ আছিল, তথাপিও, সুদূৰ অতীতত সেইটো আছিল মানৱ-মনীষাৰ অগ্ৰগতিৰ এক উজ্জ্বল সাক্ষৰ। বিজ্ঞানৰ নিৰন্তৰ বিকশমান চৰিত্ৰই উক্ত আৰ্হিটোৰ বিসংগতি সময়ত আঁতৰ কৰি দিয়াটো স্বাভাৱিক কথা আছিল। কিন্তু তেনে নহ' ল। বিপদ আহিল অন্য এটা দিশৰপৰা। ব্ৰহ্মাণ্ডৰ উক্ত আসোঁৱাহপূৰ্ণ আৰ্হিটোৱে অমিত শক্তিশালী প্ৰাতিষ্ঠানিক ধৰ্মৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিলে। ধৰ্মৰ প্ৰভাৱৰ বাবেই উক্ত আৰ্হিৰ বিকল্পৰ সন্ধান কৰাটো দুৰূহ হৈ পৰিছিল। বহু যুগৰ পাছতহে ক' পাৰ্নিকাছে নতুন আৰ্হি এটা দাঙি ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। আমাৰ আলোচ্য প্ৰসংগত এই উদাহৰণটো গুৰুত্বপূৰ্ণ, গতিকে কথাটো আমি অলপ সূক্ষ্মভাৱে লক্ষ্য কৰাটো উচিত হ' ব। চিন্তাৰ নতুন অবয়বৰ অংকুৰণত ধৰ্মপ্ৰদত্ত বাধাৰ স্বৰূপ বাৰু কেনেকুৱা?