ৰামানুজন – গণিতজ্ঞ আৰু মানুহজন: অধ্যায় A: পাতনি পাতনি A-1 উল্কাসদৃশ অত্যুজ্জ্বল কেৰিয়াৰ: ঠিক এক উল্কাৰ দৰেই হঠাতেই ৰামানুজনৰ আৱিৰ্ভাৱ হৈছিল গণিতৰ আকাশমণ্ডলত, ঢাপলি মেলিছিল তেওঁৰ চুটি জীৱনটোৰে, নিজকে পূৰাই লৈছিল আৰু আঁতৰি গৈছিল সম-তাৎক্ষণিকতাৰে। তেওঁৰ গণিতৰ অকালপক্কতা বহুত আগতেই দৃষ্টিগোচৰ হৈছিল স্কুলত তেওঁৰ শিক্ষকসকলৰ দ্বাৰা আৰু তেওঁৰ ঘৰ-চহৰ কুম্বাকোনমৰ সমবয়সৰ ল ’ ৰাহঁতৰ যোগে। তেওঁৰ প্ৰায় ২৩ বছৰ বয়সতে মাদ্ৰাজৰ জ্যেষ্ঠ গণিতজ্ঞসকলৰ দৃষ্টিগোচৰ হৈছিল ৰামানুজনৰ গণিত সম্পৰ্কে থকা অনৈমিত্তিক অন্তৰ্দৃষ্টিৰ কথা। জি . এইচ . হাৰ্ডিৰ দ্বাৰা তেওঁৰ পূৰ্ণ আৱিস্কাৰৰ পিছত ৰামানুজন জীয়াই থাকিল মাথোন ছয় বছৰহে, তাৰে পাঁচটা বছৰ কেম্ব্ৰিজত আৰু এটা বছৰ মাদ্ৰাজত।১৯৩২ চনত তেওঁ ইহলীলা সামৰে ৩২ বছৰ বয়সত।