মনোবিজ্ঞান ছাত্ৰী জয়শ্ৰী শৰ্মাই প্ৰশ্নটোৰ এনেকৈ দিছে “ একঃ- মোৰ প্ৰতিবেশী মহিলা এগৰাকী, তেও এক কোটিমান টকীয়া 3BHK ফ্লেট এটাত থাকে, ঘৰত কাম কৰা মানুহ আছে, সপ্তাহত এদিন হলেও ভাল ৰেষ্টোৰাঁত খায়েই, এখন SUV চলাই ফুৰে, আৰু কেতিয়াও একেজোৰ সাজকে দুবাৰ নিপিন্ধে। তথাপিও - তেওৰ সৰু সুৰা কথাক লৈ আপত্তিৰ অন্ত নাই - ওচৰ ছুবুৰীয়া প্ৰতি সততে ইৰ্ষান্বিত হয় - নিজৰ সমস্যাবোৰৰ কাৰণে নিজৰ বন্ধু আৰু সম্পৰ্কীয় লোকসকলক দোষী কৰে - সন্তানৰ পৰীক্ষাৰ নম্বৰ লৈ সদায় অসন্তুষ্ট হৈ থাকে - নিজৰ প্ৰয়োজনতহে আনৰ লগত যোগাযোগ কৰে, দুইঃ- মোৰ ঘৰত পাৰ্ট টাইম কাম কৰা মহিলা গৰাকী, চহৰৰ শ্লাম অঞ্চলৰ এটা সৰু ভাৰা ঘৰত থাকে, চাৰিটা ল ’ ৰা ছোৱালী, আমাৰ দৰে মানুহে দিয়া পুৰণা কাপোৰৰ বাদে বেলেগ একো পিন্ধি পোৱা নাই, আনৰ আৱৰ্জনা চাফ কৰাই তাইৰ একমাত্ৰ কাম, কিন্তু - ল ’ ৰাই পৰীক্ষাত যেনে তেনে পাছ কৰিলেই আনন্দত কব নোৱাৰা হয়, - মোৰ ঘৰ পৰিষ্কাৰ কৰি থাকোতে গুনগুনাই গান গাই থাকে, - যি পাই তাতে আনন্দিত হয়, আৰু অপূৰ্ণ প্ৰয়োজন বিলাকৰ কথা ভাবি সময় নষ্ট নকৰে, - হাঁহি থাকে গতিকে দ্বিতীয়গৰাকীহে আচলতে সুখী মহিলা।