এই মুহূৰ্তত বিদেশীৰ পৰা শংকিত হৈ পৰা অসমীয়াই এইকথাও উপলব্ধি কৰা উচিত যে সমান্তৰালভাৱে ৰাজ্যখনৰ সৰ্বদিশত ছানি ধৰা বহিৰাগতৰ আগ্ৰাসনো কিন্তু অসমীয়াৰ বাবে শুভদায়ক নহয়। জাতিটো ৰক্ষা কৰিবলৈ অসমীয়াই নিজৰ মাটিখিনিও ৰক্ষা কৰিব পাৰিব লাগিব।বহিৰাগতক মাটি বিক্ৰী বন্ধ নকৰিলে জাতি-মাটি-ভেটি ৰক্ষা পৰাৰ কোনো পথ নাই।ৰাজ্যখনৰ ৰাজধানীৰ চৌদিশে বহিৰাগত বণিয়াৰ দপদপনি যদি কোনোৱে উপলব্ধি কৰা নাই, ব্যৱসায়-বাণিজ্য-উদ্যোগ আদিত যদি বহিৰাগত বণিয়াৰ উমান পোৱা নাই, তেতিয়াহ ’ লে ৰাজপথৰ আন্দোলনে আমাক কেতিয়াও সকাহ দিব নোৱাৰে। আনহাতে, অসমীয়া জাতিৰ বাবে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ ’ ল আমাক এটা বৌদ্ধিক আন্দোলনৰ প্ৰয়োজন।এই বৌদ্ধিক আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিব পৰা মানুহখিনি যদি ৰাজপথত ব্যস্ত থাকে, তেনেহ ’ লে আমাৰ জাতিটোৰ বাবে আন এক সংকট দেখা দিয়াটো অৱশ্যম্ভাৱী।ৰাজ্যখনৰ অসমীয়া মাধ্যমৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়সমূহক ৰক্ষা কৰাৰ লগতে ইয়াক প্ৰতিযোগিতামূলক পৰিস্থিতিৰ প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰিব পৰাকৈ গঢ়ি তোলাৰ বাবে পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰা হওক। অসমীয়া ভাষাৰ চৰ্চা সৰ্বাত্মক ৰূপত বিয়পাই তুলি ভাষাটোৰ মৰ্যাদা বৃদ্ধি কৰা হওক। অসমৰ বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ মাজত সমন্বয় গঢ়াৰ ক্ষেত্ৰত অসমীয়া ভাষাটোৱে এক নিৰ্ণায়ক ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।তদুপৰি, আমাৰ পৰম্পৰা-সংস্কৃতিক সমৃদ্ধ কৰি সমগ্ৰ বিশ্বকে আকৰ্ষিত কৰাৰ প্ৰযত্ন কৰা হওক। এই সকলোবোৰেই কিন্তু আমাৰ জাতীয় আন্দোলনৰ বিষয় হোৱা উচিত।