শচীন টেণ্ডুলকাৰক বিশ্ব ক্ৰিকেটৰ ভগৱান বুলি কোৱা হয় । সেই শচীন টেণ্ডুলকাৰে ১৬ বছৰ বয়সত ১৯৮৯ চনত পাকিস্তানৰ শিয়ালকুট ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়ামত পঞ্চম বেটছমেন হিচাপে প্ৰথম অভাৰ খেলোতে বলাৰ ৱাকাৰ ইউনিছৰ দ্বিতীয়টো বল বাউঞ্চাৰ হোৱাত তেওঁৰ নাকত আঘাত কৰাত নাকেৰে জোৰেৰে তেজ ববলৈ ধৰে। কিন্তু তথাপিও তেওঁ ফিজিওথেৰাপিৰ জিৰণিৰ পৰামৰ্শ আওকাণ কৰি ” মে খেলেগা মে খেলেগা ” বুলি খেলিছিল। আচৰিতভাৱে তাৰ পাছতেই শচীনে ক্ৰিকেট খেলক এক বিশেষ মাত্ৰা প্ৰদান কৰি তেওঁ বহু বিশ্ব অভিলেখ স্থাপন কৰে । কিন্তু দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে কিছু ক্ৰিকেট খেলুৱৈক (ভাৰতৰ ৰমন লাম্বাকে ধৰি) বলে আঘাত সনাৰ বাবে মৃত্যুও হৈছে। তথাপিও ক্ৰিকেট খেলক অতি কম বিপদজনক খেল বুলিয়ে ধৰা হয়। কিন্তু এই পৃথিৱীতে বহুত বেছি বিপদজনক খেলো আছে। যিবোৰ খেলত শিহৰণৰ লগে লগে মৃত্যুও আছে। এই খেলবোৰ খেলোতে বহু ধৰণৰ নিৰাপদ সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও এতিয়াও দুৰ্ঘটনা হ্ৰাস কৰিব পৰা নাই।