ইয়াৰ ওত্তৰত সন্দীপ কৌৰে সকলোকে কৈ ফুৰিবলগীয়া হৈছিল যে তেওঁ শিশুবোৰক উপযুক্ত শিক্ষা প্ৰদান কৰি উপযুক্ত লোক হিচাপে গঢ়ি তোলাহে প্ৰধান অভিপ্ৰায় আছিল। তথাপি আৰক্ষীৰ উপৰ্যুপৰি আতিশায্যৰ বলি হৈ সন্দীপ কৌৰে শিশুবোৰৰ ভৱিষ্যতৰ কথা চিন্তা কৰি পাটিয়ালা এৰি অমৃতসৰলৈ গুচি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছিল।