পুৰুষোত্তম দাস, নিৰ্মল দত্ত, অৰুণ শৰ্মাৰ দৰে ব্যক্তিসকল যে আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ ধৰণী ধৰোঁতা সেয়া গম পাইছিলো। মই যোগ দিয়াৰ পৰত অৱনী দাস, তাৰ পিছতে বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ফুকন আকাশবাণী গুৱাহাটীৰ কেন্দ্ৰ সঞ্চালক (Station Director) আছিল। উবেইদুল লতিফ বৰুৱা, যাক সকলোৱে ইউ এল বৰুৱা বুলিয়েই উল্লেখ কৰিছিল; যিজন পিছলৈ আকাশবাণীৰ বিদেশ সেৱা বিভাগৰ (Director External Service) সঞ্চালক আৰু তাৰ পিচত আকাশবাণীৰ সঞ্চালক প্ৰধান (Director General) হৈছিলগৈ, তেখেতৰ কথা বৰকৈ ওলাইছিল। সকলো আড্ডাতে শুনিছিলো তেখেতৰ নাম। ১৯৪৮ চনৰ এপ্ৰিলৰ মাজভাগত গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰত, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত কমিচনাৰৰ বাংলাত পোনপ্ৰথম আকাশবাণীৰ গুৱাহাটী আৰু শ্বিলঙৰ বিধানসভাৰ ভৱনত শ্বিলং কেন্দ্ৰৰ অনানুষ্ঠানিকভাৱে আৰম্ভণি হৈছিল। গুৱাহাটীত প্ৰগ্ৰাম এক্সিকিউটিভ উবেইদুল লতিফ বৰুৱাক আৰু শ্বিলঙত পুৰুষোত্তম দাসক দায়িত্ব দিয়া হৈছিল। ১৯৪৮ ৰ জুলাই মাহৰ এক তাৰিখে দুয়োটা কেন্দ্ৰৰ আনুষ্ঠানিক আৰম্ভণি হয়। শ্বিলঙত তেতিয়াৰ মুখ্যমন্ত্ৰী গোপীনাথ বৰদলৈয়ে আৰু গুৱাহাটীত মহম্মদ তৈয়বুল্লাই শুভ উদ্বোধন কৰা কেন্দ্ৰ দুটাক একেলগে আকাশবাণী শ্বিলং–গুৱাহাটী বোলা হৈছিল। আমাৰ আকাশবাণীৰ লগত সম্পৰ্ক বিবিধ ভাৰতী আৰু বিনাকা গীতমালাৰ দিনৰ পৰা।