শিখাই এতিয়া কেঁকোৰা আৰু মিছামাছ ধৰে আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ কামকে ধৰি কৃষিশ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰি যেনেতেনে সন্তান দুজনক স্কুললৈ পঠিয়ায়। নিজাকৈ ঘৰ চলাব নোৱাৰি সন্তান দুটিৰ সৈতে তেওঁ খুড়াকৰ ঘৰত থাকে।সুন্দৰবনত হাজাৰ হাজাৰ মহিলাই একেদৰেই বাঘৰ আক্ৰমণত গিৰী হেৰুৱাই বিধবাৰ সাজ পিন্ধিবলগীয়া হৈছে। পুৱ ভাৰতৰ ৪২০০ বৰ্গকিলোমিটাৰ জোৰা বিশ্বৰ সৰ্ববৃহত মেনগ্ৰুভ বনাঞ্চল থকা এই বদ্বীপ অঞ্চলটো হৈছে বাঘৰ ঘৰ। পাৰমিট থাকক বা নাথাকক, গাঁৱৰ লোকক কোনো কাৰণতে প্ৰৱেশ কৰিবলৈ অনুমতি নিদিয়া মূল এলেকা (ইংৰাজীত ক' ৰ এৰিয়া মানে বনবিভাগে নিৰ্ধাৰণ কৰা অতিকৈ গভীৰ বনাঞ্চল) ত মানুহ বাঘে মাৰিলে পৰিয়াল উপায়বিহীন হৈ পৰে হিংগালগঞ্জ, গোচাবা, কুলতালি, পাথৰ প্ৰতিমা আৰু বসন্তি খণ্ডত থকা বাঘবোৰেই নিত্যপ্ৰয়োজনীয়খিনি আৰু জীৱিকাৰ বাবে বনাঞ্চলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা গাওঁবিলাকৰ বাসিন্দাৰ বাবে একপ্ৰকাৰৰ ভাবুকিৰ সৃ্ষ্টি কৰি আহিছে। এই খণ্ডবোৰ সুন্দৰবন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ (আৰু ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষণ) ৰ ওচৰত আৰু ইয়াতেই ১৭০০ কিলোমিটাৰমানৰ এটা মূল এলেকা তথা ৯০০ বৰ্গকিলোমিটাৰমানৰ বাফাৰ এলেকা অন্তৰ্ভূক্ত। ইয়াৰে বাফাৰ এলেকাত জীৱিকাৰ সৈতে জৰিত কেতবোৰ কাৰ্যকলাপ অনুমোদিত। সাধাৰণতে পুৰুষেই মাছ-কেকোৰা আদি ধৰা আৰু মৌ, খৰি আদি সংগ্ৰহ কৰাৰ উদ্দেশ্যে হাবিত সোমায়। বাঘৰ সৈতে মুখামুখি হ' লে প্ৰায়ে প্ৰাণ হেৰুৱাবলগা হয়। এনেদৰে সুন্দৰবনত বিধবা হোৱা মহিলাৰ সঠিক সংখ্যা জনা নাযায়, কিন্তু স্থানীয় লোক, বেচৰকাৰী সংস্থাকে ধৰি বহুতেই কৰা হিচাপ অনুযায়ী তিনিটা দশকত, কিছুমানৰ মতে বিগত ১০০ বছৰত অতিকমেও ৩০০০ লোকক বাঘে মাৰিছে।"