‘ ’ পুৱা ৰাতিৰ আন্ধাৰত বাট হেৰুৱাই বহি পৰিছিলোঁ ওপৰত এজোপা যেন আন্ধাৰ গছ, ক ’ লা গছ পাটৰ ছাতি-গছ-যেন।.........মোৰ চকুটো কাটি দূৰত হাতেৰে ধৰি থাকিলোঁ তাতে এটা সজোৱা ঘোঁৰা ঘূৰা দেখিবলৈ পালোঁ ’ ’ (‘ এজোপা জাকাৰান্দা ’, পৃ.৯৫)