বাপুকণৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বঁটা, সন্মান আৰু স্বীকৃতিয়ে। প্ৰয়াত মোহন চন্দ্ৰ বৰ্মণ আৰু মাতৃ সৰলা বৰ্মণৰ দ্বিতীয় সন্তান বাপুকণ বৰ্মণে সৰুৰেপৰাই হাৰি হাৰি জিকাৰ মানসিকতাৰে জীৱন-জীৱিকাৰ তাগিদাত সংগ্ৰাম কৰিছিল। সঁচা অৰ্থত প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছিল সেই আপ্তবাক্যশাৰী- ‘ পৰিস্থিতিক জয় কৰিব পৰাটো পুৰুষত্বৰ পৰিচায়ক ’ । এক উদ্ভাৱনী চিন্তাৰ প্ৰতিভু বাপুকণে নিয়াৰিকৈ আৰম্ভ কৰা গুণিতক পামখন ২০০৬ চনত সম্পুৰ্ণভাৱে বিধ্বস্ত হয় বানত। মাছ, কৃষি, পশুধন আদি সকলোখিনি ধ্বংস হ ’ ল যদিও বানপানীৰ পলস পাই পৰৱৰ্তী সময়ত আঠীয়া কলখিনি ঠন ধৰি উঠিল। বাপুকণে ভাবিলে-মোৰ দুৰ্যোগৰ সময়ত আঠীয়া কলখিনিয়ে মোক দেখুৱাইছে আশাৰ ৰেঙণি, গতিকে এইখিনিৰেই মই হয়তো জগত জিনিব পাৰিম। যেনে চিন্তা, তেনে কাম। ঘৰতে আৰম্ভ কৰিলে ‘ কলাখাৰ ’ প্ৰস্তুত কাৰ্য। বৰমা বজাৰত বিক্ৰী কৰে কলাখাৰ। ইয়ে কোনোমতে পৰিয়ালটো বৰ্তি থাকি, ঠন ধৰি উঠাত সহায় কৰিলে। কিন্তু কলাখাৰ প্ৰস্তুত কৰি বিক্ৰী কৰা কামটোৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ হ ’ ল অধিকাংশ ইষ্ট-কুটুম্ব, বন্ধু-বান্ধৱ, ওচৰ-চুবুৰীয়া আৰু স্থানীয় ৰাইজ। সকলোৱে সাজোৰে ক ’ বলৈ ল ’ লে – কলাখাৰ প্ৰস্তুত কৰি বিক্ৰী কৰাটো অসমীয়া কৃষ্টি-সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাৰ পৰিপন্থী। উপায় নাপাই বাপুকণে নিশা লুকাই-চুৰকৈ কলাখাৰ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ল ’ লে অৱশ্যে এই সময়ত বাপুকণক লগ দিয়ে বন্ধুসম সম্পৰ্কীয় ভাতৃ ধৰ্মেশ্বৰ বৰ্মণে। বাপুকণে প্ৰস্তুত কৰা কলাখাৰ দুয়ো নিশা বিভিন্ন বটলত ভৰাই বিক্ৰীৰ বাবে সাজু কৰে। ধৰ্মেশ্বৰে খাৰৰ পেকেট আৰু বতল চাইকেলেৰে বিভিন্ন ঠাইলৈ বিক্ৰীৰ বাবে লৈ যায় যদিও বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে সন্মুখীন হয় অপমান, গালি-গালাজ আৰু তিৰস্কাৰৰ। তথাপি থমকি নৰ ’ ল দুয়ো। লাহে লাহে অৱশ্যে এজন-দুজনকৈ বহুতৰে দৃষ্টিভ্ংগী সলনি হ ’ বলৈ ধৰিলে। এই সময়তে বিক্ৰী নোহোৱা কলাখাৰখিনি বাপুকণে পুখুৰীত প্ৰয়োগ কৰিবলৈ ল ’ লে। আচৰিতভাৱে সেই সময়ত তেওঁৰ পুখুৰীত হোৱা মাছৰ বেমাৰ সমুলে নিৰ্মুল হ ’ ল আৰু পৰৱৰ্তী সময়তো মাজে মাজে খাৰ প্ৰয়োগৰ বাবে মাছৰ বাঢ়ন দ্ৰুত হোৱাৰ লগতে বেমাৰৰো উম-ঘাম নোহোৱা হ ’ ল। বাপুকণে পোনতে কথাটো কাকো জনোৱা নাছিল যদিও পিছত কথাটো নলবাৰী কৃষি বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ মীনবিষয়ক বিজ্ঞানী সোণমইনা ভুঞাই গম পাই ত্ৰিপুৰা মীন মহাবিদ্যালয়ৰ বিজ্ঞানীক জনোৱাত তেওঁলোকে আহি বিভিন্ন পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা আৰু গৱেষণা কৰি কথাটো নিশ্চিত কৰে আৰু বৰ্তমান কেইবাজনো বিজ্ঞানীয়ে এই বিষয়টো মানকৃত কৰিবলৈ গৱেষণা অব্যাহত ৰাখিছে।