তেওঁ কাক অমৃত খুৱাই দেৱতাৰ কার্য সাধন কৰিছিল, খৰচি মাৰি লিখা। উত্তৰঃ দেৱতাসকলক অমৃত খুৱাবলৈ বিষ্ণুৱে মোহিনী ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল। এবাৰ অমৰ হৈ থাকিবৰ নিমিত্তে দেৱতা আৰু অসুৰ মিলি অমৃত সংগ্ৰহৰ বাবে বাসুকী নাগক মন্থন জৰী হিচাপে লৈ সাগৰ মন্থনৰ কাম আৰম্ভ কৰিলে। এই সমুদ্র মন্থনত অৱশেষত অমৃত নির্গত হোৱাত সেই অমৃত লৈ অসুৰ আৰু দেৱতাসকলৰ মাজত কণ্ডল আৰম্ভ হ ’ ল। অসুৰবোৰে অমৃত ভাণ্ডাৰ হস্তগত কৰাত দেৱতাসকল পৰম সংকটত পৰিল। এই সংকটৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ দেৱতাসকল গৈ বিষ্ণুৰ শৰণাপন্ন হ ’ ল । বিষ্ণুৱে অৱশেষত দেৱতাসকলক সহায় কৰিবলৈ মান্তি হ ‘ ল আৰু মোহিনীৰূপ ধাৰণ কৰিলে। দীপলিপ সুন্দৰী যুৱতী এগৰাকী দেখি অসুৰবোৰ মোহিত হৈ পৰিল। এই ছেগতে মোহিনীৰূপী বিষ্ণুৱে অমৃতৰ কলহ হাতত তুলি লৈ দেৱতা আৰু অসুৰক দুটা বেলেগ শাৰীত বহুৱাই লৈ এফালে দেৱতাবোৰক অমৃত খুৱাবলৈ ধৰিলে আৰু আনফালে অসুৰবোৰক সুৰা খুৱাবলৈ ধৰিলে। যাৰ ফলত দেৱতাই অমৰত্ব লাভ কৰিলে। এনেদৰে, বিষ্ণুৱে মোহিনী ৰূপ ধাৰণ কৰি দেৱকাৰ্য সিদ্ধি কৰিছিল।