হয়, আমি আধুনিক হৈছোঁ, আধুনিক প্ৰযুক্তিবিদ্যাই প্ৰদান কৰা উপাদানসমূহ ব্যৱহাৰ কৰি আমি এখন ডিজিটেল পৃথিৱীত মত্ত হৈ আছোঁ। ভাৰ্ছুৱেল পৃথিৱীখনত আমাৰ বন্ধু বহুত; কিন্তু প্ৰকৃত বন্ধুৰ অভাৱ আমি ক্ৰমবৰ্ধমানভাৱে অনুভৱ কৰি আহিছোঁ। সুবিধা পালে আপোনাৰ-মোৰ দৰে বহু ব্যক্তিয়ে বিপৰীত লিংগৰ লোকৰ লগত সময় কটাবলৈ ভাল পাওঁ। গোপনীয়তাৰ বিষয়টো সুনিশ্চিত হ ’ লে অবাধ যৌনাচাৰক লৈও আমাৰ মাজৰ বহুতৰে আপত্তি নাথাকে। তেনেবোৰ কথা ভাল নে বেয়া সেয়া মই ক ’ বলৈ যোৱা নাই। কেইটামান বাস্তৱ সত্যহে ডাঙি ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ। কিন্তু সেই বাস্তৱ সত্যৰ মাজৰ আটাইতকৈ দৃষ্টিকটু অংশটো হ ’ ল আমাৰ পৰিমাপহীন ভণ্ডামি। মান্যতা আৰু গ্ৰহণযোগ্যতাৰ পাৰাপাৰ ভেদ কৰি বৰ্ণনাতীতভাৱে শক্তিশালী হৈ পৰা আমাৰ ভণ্ডামিয়ে আমাক বৌদ্ধিকভাৱে বীৰ্যহীন কৰি তুলিছে। নিজৰ অস্তিত্ব, নিজৰ ভাষা, সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ বিৰুদ্ধে শ্লোগান দি থাকোঁতে আমি পাহৰিলে নচলিব যে দৰাচলতে শিপাহীন, চেতনাহীন হৈ পৰিছোঁ। ভণ্ডামিৰ চক্ৰবেহুত নিৰ্লজ্জভাৱে পৰি থকা অসমীয়াই যদি কেৱল আন্দোলন, পথ অৱৰোধ কৰি নাইবা এন আৰ চি কেন্দ্ৰত বোন্দাপৰ দি নিজৰ সবল স্থিতিৰ কথা বিশ্বক জনাব বিচাৰে, তেনেহ ’ লে তেওঁলোকৰ বিফলতা নিশ্চিত। শুনিবলৈ অৰুচিশীল যেন লাগিলেও যৌনতা হ ’ ব পাৰে আমাৰ সমাজখনৰ বাবে এনে এটা বিন্দু- যিটোৰ পৰা আমি আৰম্ভ কৰিব পাৰোঁ এক বৌদ্ধিকভাৱে প্ৰাণচঞ্চল, মানসিকভাৱে সৎ আৰু সবল উত্তৰণমুখী যাত্ৰা। ৰূপাকাত্মক দৃষ্টিভংগীৰে লক্ষ্য কৰিলে নাৰী-পুৰুষৰ সম্পৰ্কৰ অন্যতম আধাৰস্বৰূপ সুস্থ যৌনতা এখন সুস্থ আৰু সন্তুলিত সমাজৰো ভেটি হ ’ ব পাৰে। কিন্তু তাকে নকৰি যিকোনো যৌনতাকেন্দ্ৰিক বাকধাৰাক দূৰতে বিদূৰ কৰাৰ ভিক্তোৰিয়ান মানসিকতা অব্যাহত ৰাখিলে, আটাইতকৈ ক্ষতিগ্ৰস্ত হ ’ ম আমি।