বাগদত্তাৰ ভৱিষ্যতৰ দায়ীত্ব সম্পন্ন কৰি 1829 চনৰ 6 এপ্ৰিলৰ উপজি পুৱাতে গণিত জগতৰ এই বিষ্ময়কৰ গণিতজ্ঞজনে পৃথিৱীৰ পৰা চিৰবিদায় লয়। আশ্চৰ্যজনকভাৱে এবেলৰ মৃত্যুৰ দুদিন পিছত, অৰ্থাৎ 8 এপ্ৰিলৰ দিনা পেৰিছৰ পৰা খবৰ আহিল যে এবেলে নৰিয়াপাটীৰ পৰাই লিখি উলিওৱা সেই প্ৰবন্ধটো বিচাৰি পোৱা গৈছে। (যিটো হেৰাইছিল বুলি ধৰা হৈছিল) আৰু তেতিয়া যিজন গণিতজ্ঞই এই প্ৰৱন্ধটোত চকু ফুৰাইছিল, তেৱেঁই বিষ্ময়াবিভূত হৈ পৰিছিল। আৰু কৈছিল- ‘ প্ৰবন্ধটোত সন্নিৱিষ্ট গাণিতিক উপপাদ্যসমূহে প্ৰায় 500 বছৰলৈকে গণিতজ্ঞসকলক ব্যস্ত কৰি ৰাখিব। ’ সেইদিনাই, অৰ্থাৎ 8 এপ্ৰিলৰ দিনাই এবেলৰ ঘৰলৈ বাৰ্লিন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এখন বিশেষ পত্ৰ আহিল। পত্ৰখন কিন্তু কোনো চিঠি নাছিল। সেইখন আছিল বাৰ্লিন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গণিত বিভাগৰ অধ্যাপক পদবীৰ এখন স্থায়ী নিযুক্তি-পত্ৰ। ইয়াকে বোলে নিয়তিৰ নিষ্ঠুৰ পৰিহাস।