বিদ্যুৎ শক্তিৰ বাবে আমাৰ দেশ ভাৰতবৰ্ষ ঘাইকৈ জলবিদ্যুৎ, তাপবিদ্যুৎ, সৌৰশক্তি আদিৰ ওপৰতেই ঘাইকৈ নিৰ্ভৰশীল যদিও আনবোৰৰ তুলনাত জলবিদ্যুৎ উৎপাদন কম খৰচী হোৱাৰ লগতে পৰিবেশৰ ওপৰতো বৰ বিশেষ বিৰূপ প্ৰভাব নেপেলায় । তেনেস্থলত দেশৰ আন অংশৰ তুলনাত অসম তথা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ হিমালয়ৰ পাদদেশত অৱস্থিত খৰস্ৰোতা নদীসমূহত বান্ধ দি শক্তি উৎপাদনৰ সম্ভবনীয়তাৰ উপৰত লক্ষ্য ৰাখি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অৰুনাচলকে ধৰি সমগ্ৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলত বৃহৎ নদীবান্ধ গঠন কৰি সমগ্ৰ দেশৰ বিদ্যুৎশক্তিৰ চাহিদা পূৰণ কৰাত ব্ৰৰ্তী হৈছে ।ইয়াৰোপৰি হিমালয়ৰ পাদদেশত অবস্থিত আমাৰ চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ ভূটানটো জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প স্থাপনৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে আৰ্থিকভাবে তথা সৰ্বতোপ্ৰকাৰে সহায় কৰি আহিছে । কিন্ত্ত অতি দূৰ্ভাগ্যজনকভাবে অকল কম খৰচী জলবিদ্যুৎ উৎপাদনৰ নামত এই অঞ্চলৰ জনগণৰ সুৰক্ষাৰ দিশটোৰ প্ৰতি যেন আওকান কৰি যোৱাহে পৰিলক্ষিত হৈছে । তাৰ নিদৰ্শন এনেবোৰ বৃহৎ নদী্বান্ধে যে অসমত জলবোমা সদৃশ হৈ এই অঞ্চলৰ জনসাধাৰনক এক সাম্ভাব্য বিপদৰ মাজত আবদ্ধ কৰি ৰাখিব, এই কথা যেন বুজিও নুবুজাৰ ভাও লৈছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ।