KRAFT. Eg har lyst til å vise til det statsministerkandidat Erna Solberg uttalar til "Møre-Nytt" tysdag, 21. juli: "Statnett må kunne kable 420 kV-linja i dette området. Det vil vere ei investering for dei neste 50 åra. Her må ein tenkje i eit lenger perspektiv." I same intervjuet seier ho at det er fullt mogleg å nytte kablingsmetodar som er billege nok.
Eg har ved eit par høve påpeika at i diskusjonen, også mellom sentrale og lokale politikarar, svirrar tal og påstander som kan tyde på at ikkje alle har lært leksa. Og når nettopp Erna Solberg nemner "billege nok" kablingsmetodar, bør det bere på tide å sjå nærare på dette.
I diskusjonen vert det henta tal som skal skape størst mogleg forvirring. I mange høve er det påpeika at kostnadene og arealbehovet ved endepunkta til ein kabel er så store. Det er då vi skal gå til Statnett si eiga melding som ein bør rekne med inneheld eksakte og pålitelege opplysningar.
Dei to endepunkta for ein vekselstraumskabel frå A til B er stipulert til 20 millionar. Endepunkta til ein likestraumskabel er stipulert til 2.000 mill. Altså ein skilnad på 1980 mill, 1,980 milliardar. Det er ikkje vanskeleg å forstå kva forvirring ein kan skape når ein blandar tala i ein slik diskusjon.
Når det gjeld arealbehov ved endepunkta for vekselstraumskablar og likestraumskablar, er det og enorme skilnader.
Eit endepunkt for ein vekselstraumskabel skal ha plass til å knyte saman ein luftkabel med ein sjøkabel (eller jordkabel). Det må her byggast eit muffehus med ca. 8 meter høge betongveggar. Grunnflata er ca. 25 x 25 m = 625 kv.meter.
Når der gjeld likestraumskabel (stort sett berre sjøkabel) må det skaffast areal til eit likerettaranlegg med ventilhallar, filteranlegg og muffehus. Dette fordi alle kraftstasjonar produserer vekselstraum, medan likerettaren omformar vekselstraum til likestraum inn på kabelen og motsett i andre enden. Vi har ikkje mange slike stasjonar her til lands. Kristiansand trafostasjon, som skal produsere til likestraumskabelen Skagerak 4, dekkjer eit areal på 310 mål. Det fortel ein del om dimensjonen på eit likerettaranlegg. Dette kjem og til uttrykk i kostnaden 2.000 mill. kr. for endepunkta til ein likestraumskabel. Dette er alt saman opplysningar som ligg i dokumenta frå Statnett.
Eg har tidlegare hevda at ein fjordkabel kan leggast frå Bjørke til Ørskog og fjernar på denne måten i alt fire fjordspenn i høve det som er planlagt. Eg kan ikkje seie at særleg mange i det politiske miljøet har støtta forslaget. Er det fordi 420 kV leidninga må pressast om transformatorstasjonen i Ørsta? spør eg meg sjølv. Dersom dette må løysast slik, kvifor då ikkje leite etter ei tredje løysing: Fjordkabel frå Hustad / Sæbø til Ørskog eller frå Standal til Ørskog? På denne måten kan ein stoppe luftspenna over Hjørundfjorden, Sykkylvsfjorden og Storfjorden.
Eg vil håpe at klagehandsaminga tvingar fram alternative løysingar. Statnett skriv sjølv at kablingsløysingar skal vurderast der luftspenn påfører mest miljøskade, Stortinget har vedteke dette som retningsgivande. Det er då gledeleg å høyre at Erna Solberg uttalar at Statnett må kunne kable 420 kV-linja i dette området.