Vinstri græn og íslenskur landbúnaður | Pistlar og pólitík | Ríki Vatnajökuls
Það kreppuástand sem nú ríkir á Íslandi hefur opnað augu almennings fyrir mikilvægi þess að í landinu sé lifandi landbúnaður og að hér sé sterk innlend matvælaframleiðsla. Hugtakið fæðuöryggi hefur fengið raunverulega merkingu í huga almennings. Það dugar þó lítið að tala fjálglega um mikilvægi þess að í landinu sé sterkur landbúnaður ef bændum er ekki skapað það umhverfi sem þarf til að lifa af afurðum sínum. Í yfirstandandi efnahagsþrengingum munu Vinstri græn standa vörð um landbúnaðinn með öllum tiltækum ráðum. Vinstri græn munu láta sig málefni landbúnaðarins varða líkt að þau hafa gert hingað til.
Það er engum blöðum um það að fletta að Vinstri græn hafa allt frá stofnun hreyfingarinnar verið eindregnir andstæðingar við aðild að Evrópusambandinu. Fyrir því eru fjölmargar ástæður en ein þeirra eru þau áhrif sem aðild myndi hafa á íslenskan landbúnað. Í mínum huga er andstaða við ESB alger grundvallarforsenda fyrir því að landbúnaður geti þrifist í núverandi mynd á Íslandi. Ég blæs á allt tal um það að niðurfelling eða lækkun tolla á innfluttum landbúnaðarvörum sé einhver mesta kjarabót fyrir heimilin í landinu. Staðreyndin er sú að mikill hluti innfluttra matvæla í dag, svo sem ávextir, græn- og kornmeti eru þegar án tolla.
Í ljósi þess að það er fyrsti kostur flestra flokka sem bjóða fram fyrir Alþingiskosningar, að mynduð verði félagshyggjustjórn að loknum kosningum, er ljóst að Vinstri græn er eini raunhæfi kosturinn fyrir þá sem eru andvígir aðild Íslands að Evrópusambandinu. Þeim mun meira vægi sem VG myndi hafa í félagshyggjustjórn þeim mun skýrari andstaða þjóðarinnar við aðild myndi koma fram.
Fyrrverandi landbúnaðarráðherra Sjálfstæðismanna, Einar Kr. Guðfinnsson, lagði fram hið umdeilda matvælafrumvarp í sinni ráðherratíð. Frumvarpið var undirbúið í tíð Framsóknarmanna í landbúnaðarráðuneytinu. Matvælafrumvarpið fól það í sér að opna átti fyrir innflutning á hráu og óunnu kjöti. Þar féllu þáverandi stjórnvöld frá þeirri undanþágu frá löggjöf Evrópusambandsins sem Ísland hafði um innflutning á hráu kjöti, samkvæmt EES samningnum. Matvælafrumvarpið var veruleg ógn við fæðuöryggi, matvælaöryggi, neytendavernd, störf í landbúnaði og afleidd störf. Vinstri græn lögðust ein flokka gegn frumvarpinu í þeirri mynd sem það var lagt fram en Atli Gíslason, þingmaður Sunnlendinga, og fulltrúi VG í sjávarútvegs- og landbúnaðarnefnd, barðist hart gegn því að umrætt frumvarp yrði að lögum og kippti þannig stoðum undan íslenskri framleiðslu á kjöti.
Traust og ábyrg stefna til framtíðar
Þann 25. apríl n.k. verða tímamótakosningar fyrir íslenska þjóð. Þeir stjórnmálaflokkar sem munu mynda ríkisstjórn eftir kosningar eiga ærin verkefni framundan. Íslendingar munu komast í gegnum þessar hremmingar, að því gefnu að forystan sé ábyrg. Þá þurfa kjósendur að horfa til reynslunnar og spyrja sig hverjum sé treystandi til þess að forgangsraða og hafa réttar áherslur að leiðarljósi í þeim erfiðu og sársaukafullu ákvörðunatökum sem framundan eru. Hverjum er treystandi til að standa vörð um landbúnaðinn? Hverjir eiga eftir að standa vörð um landsbyggðina? Hverjum er treystandi til að hafa réttlæti ætíð að leiðarljósi? Svarið er skýrt í mínum huga. Við eigum að treysta Vinstri grænum.