Det er langt mindre frustrerande å gruble på denne Husekleppkontrakten, enn å fundere på kor mykje norske sugerør egentlig får trekt nordover frå den søndre halvkule.
Viking har ydmyka oss så til dei grader at sjølv målkalaset i haust gjorde ikkje opp for det. Ja, eg veit at vi ikkje skriv ydmyka på nynorsk, men vi vart det på bokmål for søren, vi vart ikkje audmjuka, det var ikkje så sterkt, berre ein kraftig ydmykelse.
Det var ikkje kjekt å sjå han i den banale lyseblå drakta, det var ikkje det, som nemnt i forrige post så tok han seg utvilsomt betre ut i RAUD DRAKT.
Likevel, noko er forandra. Det ligg ingen skuggar over gullet lenger. Det var faktisk slik at då han sjokkerte i blått, og då det vart kjent at han hadde prøvd å rekruttere fotballekspertise til Vålerenga medan han var kaptein for Brann på veg mot eit seriegull. - Ja, då var heile verdien av dette gullet borte her, eg tenkte pokker at det vart eit gull, pokker at det vart gull med slik dritt på, eg ville heller ha sølv.
Det er faktisk kjekt at han bidrog. Før var det synd at han bidrog, eg visste så altfor godt at han bidrog, men det var ikkje kjekt.
Det er klart du blir ikkje elska når du går over frå Brann til Vålerenga før gullet har kolna etter det kom frå smia,
Eg er ikkje nervøs for at ikkje alle 3 poenga skal bli igjen i Bergen, men det kriblar av uro, forventning.